Professor Vermeersch: stof tot nadenken

Ik wou graag eens een brief of mail sturen naar professor Etienne Vermeersch. "Professor" Vermeersch, zoals mijn vrouw boos opmerkte toen een moslima-sociologe met hem debatteerde over hoofddoeken, en hem pertinent met "mijnheer" aansprak terwijl ze beaat glimlachte, niet zoveel verschillend van een 20e eeuws nonnetje of zelfs Onze-Lieve-Vrouw. "Professor" dus, en ik kan het weten, want dertig jaar geleden had ik les van hem, "Inleiding tot de filosofie" wellicht. Een boeiend raconteur, toen meer in vorm dan gisteren (2-3-2010) op TV. Over één van de verschrikkelijkste pauselijke uitspraken, opgenomen in de bul Malleus Maleficarum door Paus Innocentius (!) VIII, die een kettingreactie aan heksenvervolgingen in gang zette. Over de koppige Giordano Bruno, die in 1600 óók al op de brandstapel terecht kwam. Over katholieken, protestanten en bliksemafleiders. Kortom, pittige verhalen die de cursus boeiend maakten.
Wat hij over Kant vertelde, herinner ik mij niet meer. Jammer, want Kant zou net in het hoofddoekendebat bijzonder relevant zijn. "Verlichting is uittreden uit de onwetendheid waaraan de mens zelf schuld heeft", of iets van dien aard. Want ik wou professor Vermeersch iets vertellen over de hoofddoeken. Niet dat ik weet of men ze moet verbieden of niet, want ik weet het niet. Niet omdat ik niet over nadenk, maar misschien wel omdat ik wél over nadenk. Waarmee ik niet wil zeggen dat professor Vermeersch er niét over nadenkt. Wat ik dan wél denk, is voor een volgende blog.