What becomes of the broken hearted?
Een artikel in De Morgen en een acuut geval van liefdespijn in onze onmiddellijke omgeving hebben geleid tot een echtelijk meningsverschil - op zich niets onoverkomelijks. Dan nog over zoiets als:
-
Bestaat de ware Jacob(a)?
Ik ben het eens met relatietherapeute Blanca Van Den Brand, die in De Morgen (13-3-2010) zegt: "Ik weet alvast dat ik met heel veel verschillende partners gelukkig zou kunnen worden."
Partners moeten natuurlijk bij elkaar passen. Dat is meer dan de gebruikelijke 'coup de foudre' - het heeft ook veel te maken zeer prozaïsche zaken. Een vergelijkbare intelligentie hebben bijvoorbeeld. En een vergelijkbare sociale achtergrond. Eenzelfde gevoel voor humor. Dezelfde dingen willen en dezelfde dingen niet willen. Een 'coup de foudre' zal maar van vonk tot vuurwerk evolueren als die gemeenschappelijke basis er is. Noem het het nodige buskruit, aangestoken door een vonk. Mensen voelen zich aangetrokken tot zielsverwanten; dat is een onbewust proces.
Maar dat kan er wel degelijk meer dan één zijn, want zo uniek zijn we nu ook weer niet.
Eens aan al die voorwaarden is voldaan - dezelfde basis, en dan de 'coup de foudre' - moet er nog de wil zijn om te blijven werken aan de relatie. Mensen hebben het verlangen om de nummer één te zijn bij een ander, zegt Van Den Brand. "Ik geloof ook niet dat de mensen monogaam in elkaar zijn gezet (...) maar ze hebben nood aan een fundamenteel gevoel van veiligheid, ze willen niet voortdurend bang moeten zijn dat hun partner weer eens met iemand anders in bed kruipt. We leven op Temptation Island, en het is best vervelend om elke dag weer met dichtgeknepen billen al die lekker hapjes te laten passeren. Maar precies omdat het zo moeilijk is om trouw te zijn, is dat het mooiste dat je elkaar te bieden hebt. Knap lastig, maar heel waardevol."
Daar zijn we het wel over eens. Denk ik.
Nu nog ens bloggen over de mooiste en/of pijnlijkste liedjes over liefde en verdriet.
-
Bestaat de ware Jacob(a)?
Ik ben het eens met relatietherapeute Blanca Van Den Brand, die in De Morgen (13-3-2010) zegt: "Ik weet alvast dat ik met heel veel verschillende partners gelukkig zou kunnen worden."
Partners moeten natuurlijk bij elkaar passen. Dat is meer dan de gebruikelijke 'coup de foudre' - het heeft ook veel te maken zeer prozaïsche zaken. Een vergelijkbare intelligentie hebben bijvoorbeeld. En een vergelijkbare sociale achtergrond. Eenzelfde gevoel voor humor. Dezelfde dingen willen en dezelfde dingen niet willen. Een 'coup de foudre' zal maar van vonk tot vuurwerk evolueren als die gemeenschappelijke basis er is. Noem het het nodige buskruit, aangestoken door een vonk. Mensen voelen zich aangetrokken tot zielsverwanten; dat is een onbewust proces.
Maar dat kan er wel degelijk meer dan één zijn, want zo uniek zijn we nu ook weer niet.
Eens aan al die voorwaarden is voldaan - dezelfde basis, en dan de 'coup de foudre' - moet er nog de wil zijn om te blijven werken aan de relatie. Mensen hebben het verlangen om de nummer één te zijn bij een ander, zegt Van Den Brand. "Ik geloof ook niet dat de mensen monogaam in elkaar zijn gezet (...) maar ze hebben nood aan een fundamenteel gevoel van veiligheid, ze willen niet voortdurend bang moeten zijn dat hun partner weer eens met iemand anders in bed kruipt. We leven op Temptation Island, en het is best vervelend om elke dag weer met dichtgeknepen billen al die lekker hapjes te laten passeren. Maar precies omdat het zo moeilijk is om trouw te zijn, is dat het mooiste dat je elkaar te bieden hebt. Knap lastig, maar heel waardevol."
Daar zijn we het wel over eens. Denk ik.
Nu nog ens bloggen over de mooiste en/of pijnlijkste liedjes over liefde en verdriet.
Comments
Post a Comment