Allerheiligen

1 november. Allerheiligen zet de droevigste maand in, maar nu nog even niet. Nu, dat is de kleurenpracht in de natuur, de ochtendnevel die, zoals vandaag, de fotografen naar buiten uitnodigt om foto's in zachte tinten te maken over de vergankelijkheid, over de dood die nieuw leven inhoudt.

Eergisteren, op 30 oktober overleed Harry Mulish. Hij had het misschien wel grappig gevonden, net niet te sterven op allerheiligen of allerzielen. Of misschien wel irritant. Alles in de kosmos is verbonden met alles, zeker leven en dood, kunst en liefde, het lot - lees maar eens De Elementen, op welke onwaarschijnlijke manier een uitgebluste man om het leven komt net nadat hij een uniek kunstwerk heeft ontdekt. Van water naar lucht naar vuur naar aarde.

Wie gelooft nog in heiligen? Heiligen die meer zijn dan lichtende voorbeelden, maar echte, door God bevoorrechten, en die dat nog bewijzen door mirakels? Onzin, natuurlijk, wat teruggaat op heidens bijgeloof. Vroeger was er een God voor alles en nog wat; de katholieken hebben heiligen, en het wordt zelfs wekelijks gebeden in de geloofsbelijdenis - wij geloven in de gemeenschap van de heiligen, en ja, wij bidden voor onze bisschop en onze paus. Ik val in herhaling, de kerk als instituut is een obstakel voor het echte geloof.

Terug naar leven en dood. Zei Jezus niet: Laat de doden hun doden begraven? Als ik doodga, wil ik wel begraven worden door levenden, en wel als volgt. Graag een eenvoudige, niet gelakte kist van FSC-hout. Dan de crematie. Dan de as uitstrooien in de tuin, bij een mooie boom of struik, of bij mijn wijnstokken. That's it. Misschien een bordje met daarop een smiley-teken gegraveerd, zoals je die soms ziet in de wijngaarden van champagne (zie hierboven). Op dat bordje staat dan de tekst: Laat duizend bloemen bloeien. En vergeet de man die deze woorden uitsprak, want hij meende het niet, maar dat doet niet ter zake. Op dat bordje komt mijn naam niet. Geen foto's. Het is geen grafzerk. Geen bloemen op mijn verjaardag en zo.

That's it. Life is for the living. De dood hoort bij het leven, dat eeuwig is. Het leven gaat door, het leven gaat voor.