Bryce - Hummingbirds

In Bryce zagen we voor het eerst - niet voor het laatst - colibri's. Ongelooflijke vogels!
(Foto geplukt van het internet - het is mij niet gelukt de kolibri's te fotograferen.)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Met twee woorden spreken

Hoor ik zonet iets op het radiojournaal over het Eurovisie Songfestival. 'Onze kandidaat' maakt een goede kans om dat liedjesfestival te winnen, hoor ik 'onze songfestivalkenner' vertellen, maar, voegt hij eraan toe (jazeker, die kenner is een 'hij'), 'we moeten met twee woorden spreken'. Maar dan blijkt dat die man dat niet niet doet, met twee woorden spreken. Hoogst verwarrend hoor, dat Belgisch Nederlands. Hoog tijd om de taaladviseur bij de VRT weer een job te geven, meneer.
Read more

(Niet) in de kaart spelen

Image
Het moet niet gemakkelijk zijn om Lieven De Cauter te zijn. Voor wie de man niet kent, De Cauter is filosoof, of docent filosofie, wat is het verschil, en al heel zijn actief-denkend leven piekert hij zich suf wat hij moet doen om extreem rechts niet in de kaart te spelen.  Maar zie, in De Standaard krijg je toch wel eens merkwaardige stukken te lezen. in. Eén ervan droeg de titel ' Ik werd gecanceld omdat ik de titel van de film ‘I am not your negro’ uitsprak in de les' .  Vreemd dat de eindredacteur daar niet ingreep, want dat is toch wel een héél lange titel, en één die bovendien het Engelse n-woord bevat. Op dat laatste zou De Cauter zeker opmerken dat niet 'neger' het n-woord is, maar wel n*****. Keurig met asteriskjes, want beeld je even in dat straks iemand in De Morgen zou schrijven dat De Standaard het (echte) n-woord zomaar afdrukt. Kort, wat blijkt? Lieven De Cauter kreeg willens nillens hetzelfde pak van de woke-broek: hij werd op zijn campus gecancelled, zi...
Read more

Liefde is de motor die me voortstuwt.

Image
Wat gaat er op zo’n moment door je hoofd? (stil) ‘Mijn leven is voorbij. Ik wil dit niet. Een weinig productieve gedachte, maar toch.’ 'Je móét als ouder van een zwaar gehandicapt kind wel door tot je erbij neervalt, en zelfs dán.' Het moet gezegd, soms geeft een artikel in De Standaard - in dit geval De Standaard Magazine - me nog eens een stomp in de maag. Nee, niet iets van Karel Verhoeven, want die lijkt steeds meer inwisselbaar met Bart Eeckhout, en ook niet van Marc Reynebeau, die wel erg begint te lijken op Marc Eyskens. Trouwens, een krant die ruimte geeft aan een leeghoofd als Rachida Aziz, dat roept toch vragen op. Maar kijk, dit artikel maakt een mens stil, in een tijd dat we overspoeld worden met schreeuwende reportages over vluchtelingen en migranten. Waarom delen we deze foto niet, en andere maar al te graag? Ik denk wel dat ik het weet, maar dat is een ander verhaal. En al deel ik hem, omdat het een mooie foto is, het is niet zonder aarzeling of schro...
Read more