Celibaat, alweer

"De pers heeft de opheffing van het celibaat van priesters en religieuzen bepleit. Logischerwijs zou ze ook de afschaffing van het huwelijk (...) moeten bepleiten vermits de meeste gevallen van seksuele mishandeling zich voordoen binnen het gezinskader en door gehuwde personen."

Monseigneur Léonard in Pastoralia, geciteerd in De Standaard op 1 december 2010.

Terwijl Barbara Hendrickx' Give me Jezus via iTunes door mijn kleine luidsprekertjes opborrelt, terwijl iedereen behalve ik zich nog in dromenland bevindt, terwijl het zaterdagochtendgloren wacht om het dik besneeuwde Destelbergen zichtbaar te maken, en terwijl we begin december al dik in de kerststemming zijn, kan ik niet aan de drang weerstaan om de aarstbisschop tegen te spreken. omdat ik van oordeel ben dat zijn oordeel berust op een drogreden en omdat hij de feiten intellectueel incorrect interpreteert, namelijk vanuit zijn standpunt.

Eerst dit terzijde: ik ben het meestal niet eens met monseigneur Léonard, maar ik hoor toch ook niet thuis in het kamp van de Léonardbashers, want van de goed menende zelfverklaarde intellectuelen en progressievelingen die bij elke uitspraak van de kerkleider moord en brand schreeuwen in De Morgen en De Standaard, krijg ik evenzeer de kriebels. De aartsbischop is het hoofd van een groepering die zichzelf de normen en waarden mag opleggen die het zelf wil.

Dus: Waarom klopt de zienswijze van Léonard niet?

1. De pers bepleit? Ik denk dat de pers alleen maar de mening vertolkt van het merendeel van de bevolking, katholieken inbegrepen. De kerk beweert dat seksueel misbruik in het gezin groter is dan in de kerk. Is dat zo? Misschien; ik heb nog geen cijfers gezien. Maar ik zou wel eens willen weten hoeveel gezinnen en hoeveel geestelijken ons land telt, en de misbruikcijfers daaraan gerelateerd zien. Mijn vermoeden is dat relatief gezien seksueel misbruik meer voorkomt in kerkelijke dan in de huiselijke kring.


2. Ten tweede is er de vraag van de oorzaak. Waarom treedt seksueel misbruik op in het gezin? Is dat omdat de misbruik plegende man (we mogen wel aannemen dat het een man is) getrouwd is en een gezin heeft, of zijn er andere oorzaken, zoals: sociaal isolement van gemarginaliseerde mensen; een vorm van achterlijkheid; normvervaging; en dies meer? Ik denk dat het gezin niet de oorzaak, maar de contekst is.


3. Kan er een oorzaak gevonden worden in het celibaat? Ik denk van wel. Mensen hebben de instinctieve drang om zich voort te planten, en mannen die seksuele drift ontkennen kan leiden tot grote frustraties en spanningen. Samen met de seksuele drift ontneemt men de geestelijken ook elke vorm van lichamelijke en geestelijke tederheid en geborgenheid die zich uit in lichamelijk contact. Wie dit alles jarenlang ontzegd wordt, wie de natuurlijke seksuele drift moet onderdrukken, wie verplicht wordt tot een eenzaam bestaan met de kerk als echtgenote, en die dan in een situatie komt dat zich een slachtoffer aandient, loopt een groot risico om deze driften blind en nietsontziend te botvieren.
   

(Nogmaals) terzijde: ondertussen maakten de spirituals van Hendricks plaats voor The Women of Ireland van The Chieftains, bekend uit Barry Lyndon.

Er zijn wel belangrijke overeenkomsten tussen het misbruik in het gezin en in de kerk. In beide gevallen is er sprake van isolement en normvervaging. En: er is een belangrijke machtsfactor aanwezig. Ik zie in het celibaat de belangrijkste en meest systemische oorzaak voor eenzaamheid, isolement, wereldvreemdheid en seksuele aberratie. Wat Paulus schreef over gewone stervelingen is m.i. ook van toepassing op geestelijken:

(Eerste brief van Paulus aan de Korintiërs hoofdstuk 7, vers 9)

Maar als zij zich niet kunnen beheersen, kunnen zij beter trouwen dan door verlangen verteerd te worden. Indien zij zich echter niet kunnen beheersen, laten zij dan trouwen. Want het is beter te trouwen dan van begeerte te branden.

Conclusie: Monseigneur Léonard; Paus Bénédictus, maak van celibaat een vrije keuze.