Volvo en varkens, één strijd?

Vorige week in Terzake: Kathleen Cools heeft een gesprek met Boerenbond-voorzitter Piet Vanthemssche over de crisis in de varkenssector. De kosten stijgen en de prijs voor varkensvlees keldert. Ik luister met een half oor. Ik eet op tijd en stond graag een stukje varkensvlees, heb goede herinneringen aan het Berkshire-varken in Bistro Nova, het restaurant in Roeselare dat dan toch zijn Michelinster kwijtspeelde nadat enkele jaren geleden de geïnspireerde chef Krist De Bruyn veel te vroeg overleed, en ik watertand al bij de woorden ‘pata negra’, ‘serrano’ of ‘parma’. Dan prijs ik me gelukkig geen moslim of jood te zijn. En dan haal ik graag de ongelooflijke diepe wijsheid uit de bijbel in deze blog:

Niets wat van buitenaf in de mens komt, kan hem onrein maken. Maar wat uit de mens komt, dat maakt hem onrein. Want van binnenuit, uit het hart van de mensen, komen de kwade gedachten, ontucht, diefstal, moord, overspel, hebzucht, gemeenheid, bedrog, bandeloosheid,
jaloezie, laster, hoogmoed, lichtzinnigheid. Al deze slechte dingen komen van binnenuit en maken de mens onrein. (Marcus, hoofdstuk 7).

Ik ben mij maar licht bewust van het belang van de varkenssector in ons land. Vreselijk moet het zijn: je werkt hard op de boerderij, voedert en verzorgt dagelijks, de kostprijs voor het voer stijgt, en je krijgt geen deftige prijs voor je waar.

Ineens spits ik het oor – ik hoor de ondervraagster een opmerkelijke vraag stellen die ik niet meer letterlijk kan weergeven. Maar in elk geval vroeg ze of de varkenssector niet dezelfde hopeloze strijd levert als de auto-industrie.

Het is de eerste keer dat ik die twee gekoppeld zie, de varkenshouder én de autobouwers. Twee eens belangrijke sectoren, suggereert Cools, en nu gaan de varkensboeren misschien wel Opel en Renault achterna? Met dat verschil dat ze wellicht geen mooie ontslagpremie zullen opstrijken.
Wat, geen varkens meer in Vlaanderen? Er zijn er zo’n 5,5 miljoen, denk ik, ongeveer evenveel als er Vlamingen zijn. Als je naar de grafieken kijkt, zie je een achteruitgang, want eens waren er hier te lande meer dan 7 miljoen knorrende huisdieren.
Een soortgelijke grafiek in de auto-industrie. Ooit pronkten wij ermee dat we meer dan één miljoen auto’s assembleerden in ons land, dat is 100 auto’s per 1000 inwoners. Na de sluiting van Renault en Opel, en de crisis van 2008-2009, ging dat gestaag achteruit. Vele profeten voorspellen het einde van de assemblage-industrie in ons land. Ze vergeten echter dat, als dat waar, dat dan ook geldt voor de hele industrie. En laat nu de industrie de basis zijn voor onze economie. Denken we echt dat we een welvarende welvaartstaat kunnen uitbouwen op alleen maar handel, financiële diensten, pralines en toerisme?
Het pessimisme over de autosector gaat voorbij aan het feit dat Volvo, Ford en Audi zich meer dan sterk houden. Zij bewijzen dat deze sector nog een toekomst heeft, en dat we niet noodzakelijk het hoofd moeten buigen voor de concurrentie in het nabije of verre buitenland.
Wat doe je aan een negatief imago? Vlaanderen, of toch een deel ervan, heeft de hoop opgegeven om nog industrieel relevant te zijn. Onze loonkosten kunnen niet concurreren met Oost-Europa, laat staan met het Verre-Oosten. Maar wij bij Volvo hopen toch om dit en de komende jaren onze recordproductie van zo’n vijf jaar geleden te evenaren, misschien wel te verbeteren. En om bij te dragen tot een rendabel en innoverend Volvo. En om en passant elektrische auto’s naar onze fabriek te halen. En welvaart te creëren voor wie werkt of zaken doet voor ons.

Of we nog zullen bestaan over tien, twintig of dertig jaar, dat durf ik niet te voorspellen. Het is best mogelijk. Maar, mevrouw Cools, misschien werkt u over enkele jaren wel voor een klein maar onafhankelijk productiehuis dat nieuwsprogramma’s maakt voor de dominerende speler in het medialandschap, Woenstijnvis, die onze buis bestookt met leuke en minder leuke spelletjes?

Het is geen schande om het lot van de auto-industrie aan de varkenssector te verbinden. Er wordt zowel daar als hier noeste arbeid geleverd, wars van het doemdenken. En het zit ons niet altijd mee. Maar: Als er nog hoop is voor ‘den automobiel’, waarom dan niet voor het varken? En omgekeerd?