Bart: niet van teflon
De ongekroonde koning van Vlaanderen kun je veel verwijten, maar niet dat hij van teflon en beton is opgetrokken. Kritiek raakt hem, meer dan hij wil toegeven. En dat is iets wat ik hem verwijt. Hij zou beter tegen kritiek moeten kunnen. Is vlug geraakt. Toont zich dan met een Calimero-pruillip. Zijn eerste reactie op de afwijzing van schilder Luc Tuymans was daar een voorbeeld van: "Mij is vooral bijgebleven dat die mens echt onbeschoft is. Met zulke mensen wil ik niet in debat gaan."
Kijk Bart, dat mag je niet denken, laat staan: zeggen. Tuymans is een hele grote. Onbeschoft, misschien wel, maar moeten kunstenaars dat niet zijn?
Ik denk dat De Wever zijn fout heeft ingezien, want hij schreef een sterke column in De Standaard (http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DP36I9DO).
Daarin was hij opvallend lief voor Marijke Pinoy, die wel erg laag-bij-de-gronds uithaalde naar de NVA. Pinoy orakelde, volgens De Wever, ik vond dat ze kakelde, zoals een kieken zonder kop, zoals ze in Gent zeggen.
Dan moet Tuymans Dewever méér geraakt hebben. want in deze column noemt hij de schilder nog altijd 'ongemanierd'. Tja, Vlaams nationalisme heeft een imagoprobleem (niet hip en jawel, die collaboratie) en zoals De Wever opmerkt, het is geen zaak meer van uiterst rechts, maar het wordt een brede, volkse beweging. Hier komt weer de linkse blues doorschemeren die je ook bij Louis-Paul Boon vindt: zij vechten voor het volk, maar het volk moet hen niet.
Bart heeft ook enkele boeiende gedachten over franstalige Vlamingen. Maar: waarom zouden zij geen deel meer kunnen uitmaken van de Vlaamse identiteit? "De taal is gansch het volk", dat is toch allang vervangen door "Vlaming zijn om Europeeër te worden"? Ik heb een franstalige vriendin die tot in haar diepste vezels Vlaamser is dan ik (ze werkt bijvoorbeeld veel harder). En ze beschouwt zichzelf ook als een Vlaamse.
Zou dat niet mooi zijn: Brussel als een stad vol fransprekende Vlamingen?
Kijk Bart, dat mag je niet denken, laat staan: zeggen. Tuymans is een hele grote. Onbeschoft, misschien wel, maar moeten kunstenaars dat niet zijn?
Ik denk dat De Wever zijn fout heeft ingezien, want hij schreef een sterke column in De Standaard (http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DP36I9DO).
Daarin was hij opvallend lief voor Marijke Pinoy, die wel erg laag-bij-de-gronds uithaalde naar de NVA. Pinoy orakelde, volgens De Wever, ik vond dat ze kakelde, zoals een kieken zonder kop, zoals ze in Gent zeggen.
Dan moet Tuymans Dewever méér geraakt hebben. want in deze column noemt hij de schilder nog altijd 'ongemanierd'. Tja, Vlaams nationalisme heeft een imagoprobleem (niet hip en jawel, die collaboratie) en zoals De Wever opmerkt, het is geen zaak meer van uiterst rechts, maar het wordt een brede, volkse beweging. Hier komt weer de linkse blues doorschemeren die je ook bij Louis-Paul Boon vindt: zij vechten voor het volk, maar het volk moet hen niet.
Bart heeft ook enkele boeiende gedachten over franstalige Vlamingen. Maar: waarom zouden zij geen deel meer kunnen uitmaken van de Vlaamse identiteit? "De taal is gansch het volk", dat is toch allang vervangen door "Vlaming zijn om Europeeër te worden"? Ik heb een franstalige vriendin die tot in haar diepste vezels Vlaamser is dan ik (ze werkt bijvoorbeeld veel harder). En ze beschouwt zichzelf ook als een Vlaamse.
Zou dat niet mooi zijn: Brussel als een stad vol fransprekende Vlamingen?
Comments
Post a Comment