De rel Morel
Of: waarin een klein land echt klein kan zijn.
Wie meer wil lezen over deze zaak, zie bijvoorbeeld
http://www.rtbf.be/info/medias/detail_les-funerailles-de-marie-rose-morel-divisent-le-nord-et-le-sud?id=5611883
Les funérailles de Marie-Rose Morel divisent le Nord et le Sud
Foule nombreuse devant la cathédrale d'Anvers - La mort et l'enterrement de Marie-Rose Morel, ex-députée du Vlaams Belang, ont suscité énormément de commentaires en Flandre. Des pages entières dans les journaux ont raconté sa vie et la cathédrale d'Anvers était bondée pour ses funérailles, samedi. Une émotion qui n'a pas franchi la frontière linguistique, ce qui ne semble pas plaire à une partie de la presse flamande. (cursivering door MDM)
Dure de comprenure, zouden ze in Gent zeggen, ofwel: volharden in de boosheid?
Want boosheid is hier het juiste woord. Een vreemde zaak is het. Toen het VRT-journaal de begrafenis versloeg, ging mijn vrouw (die wel niemand zal verdenken van Vlaamse oprispingen of sympathie voor het Blok) zitten voor de buis. Het leek een beetje op Royalty, vergelijkbaar met een prinselijk huwelijk of een koninklijke uitvaart. Morel bracht gratie en charme bij een partij die doorgaans gekenmerkt wordt door het tegenovergestelde: grofheid en rancune. Wat op de buis primeerde was een jonge vrouw en moeder - die geen maagd Maria was – die haar ziekte waardig en moedig droeg en er tenslotte aan tenonderging. De belangstelling zou ongetwijfeld een stuk minder geweest zijn mocht het bijvoorbeeld gaan om Alexandra Coolen (aan wie ik terloops de beste herinneringen overhoud toen ze nog English Morphology doceerde aan de Universiteit Gent). Coolen zou minder goed passen in het plaatje van volkse idolatrie. Sandra is Sissy niet, Marie-Rose komt al meer in de buurt.
Zie ook de reactie van groen!-parlementslid Lucs Vander Taelen: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=H03671J1&word=rtbf
Wat ik besluit uit deze Franstalige reactie (die men zeker niet mag veralgemenen) is het volgende: een deel van de franstaligen wil alles waar Vlaanderen voor ijvert koppelen aan extreem rechts. Dezelfde gedachtengang zien we trouwens ook bij een deel van de Vlaamse linkse intelligentsia.
Op de grote ik-wil-een-regering-mars zag je het ook weer, een bordje met een hakenkruis. "Keer naar uw dorp" heb ik niet gezien, maar de intentie is er wel: het Vlaams nationalisme vergelijken met Servische knokploegen of nazi-misdadigers.
Tot hun afgrijzen zien die lui een tegenovergestelde beweging: het Vlaams nationalisme wordt op eigen kracht een grote, volkse stroming, met gemeenschappelijke kenmerken. Rechts op sommige aspecten (rechts in de betekenis van: focus op individuele verantwoordelijkheid), maar links op andere punten (republikijns; en ook: de macht komt toe aan het volk).
Geen geïsoleerd fenomeen dus dat gemakkelijk met enkele symbolen te bestrijden is, en dat je kunt afdoen als verwerkelijk extremisme. Er waart een spook door België. En zols het gaat met spoken, ze laten zich niet tegenhouden door een cordon sanitaire. Het wordt een nieuw Belgisch paradigma, en het is de opdracht van onze politici in noord en zuid om vanuit dat kader te komen tot een billijke consensus.
Ook altijd zeer leerzaam is de menselijke Walloniëkenner en -vriend Guido Fonteyn. "Walen en francophonie zijn niet hetzelfde," zegt hij, en hij waarschuwt terecht voor niet faire veralgemeningen in de Vlaamse pers. Gelijk heeft hij: Vlamingen, Walen en Duitstaligen zijn het over véél meer eens dan we zouden denken; de echte splijtzwam is de radicale francofonie in Brussel.
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=CE368I1H&word=guido+fonteyn
Wie meer wil lezen over deze zaak, zie bijvoorbeeld
http://www.rtbf.be/info/medias/detail_les-funerailles-de-marie-rose-morel-divisent-le-nord-et-le-sud?id=5611883
Les funérailles de Marie-Rose Morel divisent le Nord et le Sud
Foule nombreuse devant la cathédrale d'Anvers - La mort et l'enterrement de Marie-Rose Morel, ex-députée du Vlaams Belang, ont suscité énormément de commentaires en Flandre. Des pages entières dans les journaux ont raconté sa vie et la cathédrale d'Anvers était bondée pour ses funérailles, samedi. Une émotion qui n'a pas franchi la frontière linguistique, ce qui ne semble pas plaire à une partie de la presse flamande. (cursivering door MDM)
Dure de comprenure, zouden ze in Gent zeggen, ofwel: volharden in de boosheid?
Want boosheid is hier het juiste woord. Een vreemde zaak is het. Toen het VRT-journaal de begrafenis versloeg, ging mijn vrouw (die wel niemand zal verdenken van Vlaamse oprispingen of sympathie voor het Blok) zitten voor de buis. Het leek een beetje op Royalty, vergelijkbaar met een prinselijk huwelijk of een koninklijke uitvaart. Morel bracht gratie en charme bij een partij die doorgaans gekenmerkt wordt door het tegenovergestelde: grofheid en rancune. Wat op de buis primeerde was een jonge vrouw en moeder - die geen maagd Maria was – die haar ziekte waardig en moedig droeg en er tenslotte aan tenonderging. De belangstelling zou ongetwijfeld een stuk minder geweest zijn mocht het bijvoorbeeld gaan om Alexandra Coolen (aan wie ik terloops de beste herinneringen overhoud toen ze nog English Morphology doceerde aan de Universiteit Gent). Coolen zou minder goed passen in het plaatje van volkse idolatrie. Sandra is Sissy niet, Marie-Rose komt al meer in de buurt.
Zie ook de reactie van groen!-parlementslid Lucs Vander Taelen: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=H03671J1&word=rtbf
Wat ik besluit uit deze Franstalige reactie (die men zeker niet mag veralgemenen) is het volgende: een deel van de franstaligen wil alles waar Vlaanderen voor ijvert koppelen aan extreem rechts. Dezelfde gedachtengang zien we trouwens ook bij een deel van de Vlaamse linkse intelligentsia.
Op de grote ik-wil-een-regering-mars zag je het ook weer, een bordje met een hakenkruis. "Keer naar uw dorp" heb ik niet gezien, maar de intentie is er wel: het Vlaams nationalisme vergelijken met Servische knokploegen of nazi-misdadigers.
Tot hun afgrijzen zien die lui een tegenovergestelde beweging: het Vlaams nationalisme wordt op eigen kracht een grote, volkse stroming, met gemeenschappelijke kenmerken. Rechts op sommige aspecten (rechts in de betekenis van: focus op individuele verantwoordelijkheid), maar links op andere punten (republikijns; en ook: de macht komt toe aan het volk).
Geen geïsoleerd fenomeen dus dat gemakkelijk met enkele symbolen te bestrijden is, en dat je kunt afdoen als verwerkelijk extremisme. Er waart een spook door België. En zols het gaat met spoken, ze laten zich niet tegenhouden door een cordon sanitaire. Het wordt een nieuw Belgisch paradigma, en het is de opdracht van onze politici in noord en zuid om vanuit dat kader te komen tot een billijke consensus.
Ook altijd zeer leerzaam is de menselijke Walloniëkenner en -vriend Guido Fonteyn. "Walen en francophonie zijn niet hetzelfde," zegt hij, en hij waarschuwt terecht voor niet faire veralgemeningen in de Vlaamse pers. Gelijk heeft hij: Vlamingen, Walen en Duitstaligen zijn het over véél meer eens dan we zouden denken; de echte splijtzwam is de radicale francofonie in Brussel.
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=CE368I1H&word=guido+fonteyn
Comments
Post a Comment