Ode aan Klara

Het had een titel van Keats kunnen zijn, Ode to Clara, of zoiets,

O Goddess! these tuneless numbers, wrung By sweet enforcement and remembrance dear, And pardon that thy secrets should be sung Even into thine own soft-conchèd ear (Uit: Ode to Psyche)

Maar nee, hoewel een 'soft-conchèd ear' hier wel enige relevantie heeft, wil ik een ode brengen aan Radio 3, aka Klara, die gisteren en vandaag zijn (haar?) Top 100 uitzendt. Niet alleen omwille van de heerlijke muziek, want elk stuk is een meesterwerk, maar evenzeer omwille van een fijn gevoel dat gecreëerd wordt door de presentatoren (wier namen en stemmen ik ken zonder te weten hoe ze eruit zien), en door de vele commentaren van muziekkenners en gewone stervelingen, allen mensen die houden van wat mooi is.

Hier krijgt een gemeenschap vorm waar ik graag in vertoef.

Neem nu de Bach-kenner gisterenavond (ik denk Jan Michiels), die zeer zinvolle dingen vertelt maar dat op een heel aangename, voor niet-kenners als mezelf helemaal geen pedante of moeilijke manier. Neem nu Linda De Win, in wiens Top Drie ik mij helemaal kan vinden - Mache dich, mein Herze, rein; een aria uit Ich Hab' genug; en het derde was iets uit Don Giovanni, denk ik. Mocht ik niet getrouwd zijn, het was iemand om op slag verliefd op te worden. En dan Brigitte Raskin, wiens stem je uit duizenden herkent, met een voor mij té intellectualistische keuze, Janacek is mij vreemd. Dan maar liever Roland Van Campenhout, die verwijst naar Miles Davis' Sketches of Blue en kiest voor het overbekende Concerto d'Aranjuez. Ik heb zelf een poging ondernomen om mijn eigen, persoonlijke Top 100 samen te stellen. Het is moeilijker dan je denkt. De eerste 20, die rollen er als vanzelf uit. Na enig zoeken lukt het goed tot de eerste 60-70. Maar dan wordt het moeilijker en moet ik gaan grasduinen in mijn CD-collectie. http://letaciturnespreekt.blogspot.com/2010/12/klassieke-top-75.html

Kortom, als ik vandaag moet kiezen tussen het volk dat vandaag de tweewielige helden aanmoedigt en zij die smullen van heerlijke muziek, dan is mijn keuze snel gemaakt! Ik wens al Klara-medewerkers, gasten en luisteraars een fijne, welluidende dag.

NASCHRIFT:

Ondertussen is de Top 100 bekend. Op één staat Bachs praeludium uit zijn eerste cello-suite. Vreemd dat het (vergelijkbare) praeludium uit het Wohltemperierte klavier op de 78e plaats strandt. En dat de nummers 2 en 3 allebei uit de Mattheuspassie komen. En waar blijft de Hohe Messe, bij mij op één? En hoe verklaart men dat van Beethoven zo ondergewaardeerd wordt - de derde symfonie staat niet in de Top 100, en de negende (op plaats 68) lijkt wel helemaal uit de mode.

Maar, dat is het lot van een Top, en zo'n lijstje is niet het definitieve canon van de allergrootste muziek. Het zijn alleen maar 100 héél erg mooie muziekstukken.