Mon ami Pierre


Jarenlang grasduinde ik in het kookboek van Pierre Wynants "De originele recepten van Pierre Wynants" (Van Dishoek, 1985). Zodanig dat ik het wel eens had over "mijn vriend Pierre", ook al hadden we nog nooit voet gezet in de Comme Chez Soi.
De laatste jaren raakte het boek wat in onbruik. Als je nu naar de recepten (en foto's) kijkt, zie je dat het boek (en de keuken van de jaren 80) wat gedateerd is. Vandaag heb ik toch nog eens de kip klaargemaakt zoals destijds een gans klaargemaakt werd "op de wijze van Visé" (à l'instar de Visé). Daar moet ooit, zo zegt men, een gans doodgereden zijn, en de boer, eigenaar van het beest, vroeg 9 frank (!) schadevergoeding van de doodrijder, maar die wou niet meer dan 6 frank betalen - maar dan mocht de boer de gans wel houden. Een toegesnelde champetter stelde de man voor dat hij 6 frank zou betalen, en dan legde hij graag 3 frank bij en de gans belandde in zijn kookpot. "Voor de bovenstaande receptuur behoeft uw pluimvee niet per se eerst overreden te zijn," meldt het boek, dat heel overzichtelijk is met preciese punt-voor-punt recepten en een uitmuntende Nederlandse vertaling. Gelukkig geen Vlaamse, want dat culinaire Vlaamse taaltje kan soms op de zenuwen werken (zoals mij onlangs overkwam met een kookboek van Lannoo).
Enfin, een mooi gerechtje, dat zou zelfs Sergio moeten toegeven: gepaneerde en gebraden kip met een ingekookte saus op basis van kippenfond en room. (Het paneren liet ik gemakshalve achterwege.) En daarbij een lekkere Marsannay, gekocht ter plaatse bij Bruno Clair.

Wie interesse heeft in het oorspronkelijke recept (met gans): http://mida58.cuisineblog.fr

Comments

Popular posts from this blog

Met twee woorden spreken

(Niet) in de kaart spelen

"This is so funny."