Ik weet dat God niet bestaat maar toch geloof ik erin.

Hoe kun je Kerstmis beter doorbrengen dan door te luisteren naar Stephen Hawking? Deze fysicus en kosmoloog werd geboren op 8 januari 1942, precies 300 jaar na de sterfdatum van Galileo Galilei. In een uitzending op Discovery Channel legde hij keurig en beleefd uit waarom hij gelooft dat er de wereld er gekomen is zonder goddelijk ingrijpen. Mooie materie voor een gesprek op Kerstdag, nota bene terwijl de hoofding van onze kerstkaart luidde: Want geen ding zal voor God onmogelijk zijn, uit Lucas, volgens de vertaling van de Statenbijbel.
Dat gesprek leverde een mooi citaat van Jan op:

"Ik weet dat God niet bestaat, maar toch geloof ik erin".

Heel diep zijn we hier niet op ingegaan. Wat is de betekenis van "geloven in"? Is dat zoals in de geloofsbelijdenis, volgens Wikipedia is ontstaan rond het jaar 170:
Ik geloof in God de almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde.
En in Jezus Christus, Zijn enige Zoon, onze Heer,
Die ontvangen is van de Heilige Geest,
geboren uit de maagd Maria,
Die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven,
Die nedergedaald is ter helle,
de derde dag verrezen uit de doden,
Die opgestegen is ten hemel, zit aan de rechterhand van God, de almachtige Vader,
Vandaar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden.
Ik geloof in de Heilige Geest; De Heilige katholieke Kerk, de gemeenschap van de heiligen;
De vergeving van de zonden; De verrijzenis van het lichaam; En het eeuwig leven. Amen.

Ik dacht het niet - te veel elementen uit dit apostolicum zijn wel niet te rijmen met zijn (en mijn) overtuiging (geboren uit een maagd, opgestegen ten hemel, geloven in de kerk en in de heiligen).

Wat dan wel? Is 'geloven' dan niet meer dan 'waarde hechten' aan het niet-materiële, het spirituele dat ons sterfelijk leven overstijgt?
Is het een weigering om te berusten in het kille materialisme dat ons leven(en ons sterven) zinloos maakt?
Of is het: het belijden van het geloof in een unieke, bovenmenselijke ethische visie, die zich baseert op iets wat een zuivere afspraak tussen mensen niet vermag, namelijk: de liefde?

Het doet me onvermijdelijk denken aan één van de beste popsongs aller tijden: Walking in Memphis van Macr Cohn, meerbepaald:

"Tell me are you a Christian child?"
And I said "Ma'am I am tonight"

Over deze song kom je meer te weten op de volgende site (plus de mooie clip), en de liefhebbers vinden hieronder de volledige tekst:
http://www.songfacts.com/detail.php?id=67

Put on my blue suede shoes
And I boarded the plane
Touched down in the land of the Delta Blues
In the middle of the pouring rain
W.C. Handy, won't you look down over me
Yeah I got a first class ticket
But I'm as blue as a boy can be

Then I'm walking in Memphis
Walking with my feet ten feet off of Beale
Walking in Memphis
But do I really feel the way I feel

Saw the ghost of Elvis
On Union Avenue
Followed him up to the gates of Graceland
Then I watched him walk right through
Now security they did not see him
They just hovered 'round his tomb
But there's a pretty little thing
Waiting for the King
Down in the Jungle Room

They've got catfish on the table
They've got gospel in the air
And Reverend Green be glad to see you
When you haven't got a prayer
But boy you've got a prayer in Memphis

Now Muriel plays piano
Every Friday at the Hollywood
And they brought me down to see her
And they asked me if I would
Do a little number
And I sang with all my might
And she said
"Tell me are you a Christian child?"
And I said "Ma'am I am tonight"

Put on my blue suede shoes
And I boarded the plane
Touched down in the land of the Delta Blues
In the middle of the pouring rain
Touched down in the land of the Delta Blues
In the middle of the pouring rain