"In de zakken van de passagier"
Taal als subtiel communicatiemiddel - het heeft me altijd al gefascineerd, hoe je met woorden én met niet-verbale communicatie boodschappen verkondigt zonder daar moedig voor uit te komen. Dat gaat dan over woordkeuze, over intonatie, over subtiele vragen waarop men niet kan gepakt worden, over irone, enzoverder.
Zo hoorde ik laatst een interview op de radio over een een mogelijke/waarschijnlijke verhoging van de tarieven. De vraag bevatte de zinsnede: "in de zakken van de passagiers zitten" - lees: de gebruikers van het openbaar vervoer zullen meer moeten betalen voor hun ticket.
Dan denkt de argeloze toehoorder meteen: die vermaledijde Lijnbonzen! Wij moeten weer het gelag betalen! Ze zitten weer in onze zakken! Het emotionele woord 'zakken' is zeer populair bij afdankingen, dan wordt men - zonder of (meestal) met riante - afscheidspremie ook 'als het grof vuil op straat gezet'.
Maar: momentje. In hetzelfde interview ging het ook over de bijdrage die de passagier betaalt in de totale kost van een ticket. Die was de laatste jaren gezakt van 30% naar 15%. Bedankt Steve!
Wie dat goed gehoord heeft, beseft: voor elk ticket van 1 euro betaal ik 15 cent, en 85 cent wordt betaald door de gemeenschap, i.c. de belastingetaler. In wiens zakken zit men dan - die van de bus-, tram- of treinreiziger, of die van de belastingbetaler?
Zo hoorde ik laatst een interview op de radio over een een mogelijke/waarschijnlijke verhoging van de tarieven. De vraag bevatte de zinsnede: "in de zakken van de passagiers zitten" - lees: de gebruikers van het openbaar vervoer zullen meer moeten betalen voor hun ticket.
Dan denkt de argeloze toehoorder meteen: die vermaledijde Lijnbonzen! Wij moeten weer het gelag betalen! Ze zitten weer in onze zakken! Het emotionele woord 'zakken' is zeer populair bij afdankingen, dan wordt men - zonder of (meestal) met riante - afscheidspremie ook 'als het grof vuil op straat gezet'.
Maar: momentje. In hetzelfde interview ging het ook over de bijdrage die de passagier betaalt in de totale kost van een ticket. Die was de laatste jaren gezakt van 30% naar 15%. Bedankt Steve!
Wie dat goed gehoord heeft, beseft: voor elk ticket van 1 euro betaal ik 15 cent, en 85 cent wordt betaald door de gemeenschap, i.c. de belastingetaler. In wiens zakken zit men dan - die van de bus-, tram- of treinreiziger, of die van de belastingbetaler?
Comments
Post a Comment