Nieuws verdringt nieuws

Truman: Not quite defeated

Het ene nieuws verdringt het andere. De internetkrant van De Standaard gaf dat vandaag goed weer.
Eerst is er het schandaal: "Vakbonden hielden pen regeerakkoord mee vast." PS en SP.A hebben 'maatregel per maatregel' het sociaal-economisch akkoord overlopen met de vakbonden. Die konden aanpassingen doen. De vakbonden en de ziekenfondsen aan socialistische kant zijn door premier Elio Di Rupo (PS) nauw betrokken geweest bij de opstelling van het regeerakkoord. Er zijn talrijke vergaderingen geweest van de 'Gemeenschappelijke Actie', het overlegorgaan van de PS, de SP.A en de rode bonden en ziekenfondsen. Maatregelen werden er met hen afgetoetst, en zij konden op voorhand aanpassingen laten doen in de teksten. Dat blijkt uit onderzoek van De Standaard en Le Soir.
Aldus de ochtendeditie van De Standaard online. Kijk, daar valt mijn mond van open. Als burger kan ik stemmen voor socialisten, liberalen, christendemocraten, Vlaams-nationalisten, groenen, Vlaams Blokkers, LDD'ers en zelfs maoïsten. Met onze stem bepalen de verkozenen dan het beleid. Maar ik stem niet op vakbonden.
Een eerste spontane reactie: "Waarom roepen ze nu zo luid, die vakbonden, en waarom staken ze?"

Terechte vraag, maar oppervlakkig. Mijn bekommernis gaat dieper. Waarom consulteren de verkozenen des volks (of toch een deel ervan) de vakbonden, en waarom hebben de vakbonden een stem in het kapittel? Dat is ondemocratisch en niet-transparant. België als bananenrepubliek. En ik hoor nergens een volksopstand uitbreken. Geen oproepen op Facebook om te gaan betogen, geen getwitter. Koen Fillet, where is thy beard? Marijke Pinoy, haal nog eens je BH boven! Zelfs in het journaal is dit maar een kanttekening. Misschien komt het wel eens aan bod in Terzake. Of in De Zevende Dag, nog minder schadelijk.

Maar zie, enkele uren later maakt de ergernis plaats voor droefheid. In Somalië zijn twee AZG-medewerkers vermoord. In het journaal heeft men het vooral over één slachtoffer, een Belg. De tweede is een Indonesiër, en dat is duidelijk minder belangrijk.
Nog even later, en het gaat over het klein overschot op de Vlaamse begroting. Nog later: Spanje keurt eerste besparingspakket goed. Het nieuws dat mij eerst zo opwond, is geneutraliseerd, opgeslorpt zoals een zwart gat alles opslorpt.

Hoe kan ik me nog opwinden over oud nieuws? Hoe kan ik me überhaupt opwinden als niemand zich opwindt?