Portugal 1 (Lissabon)

Voor het eerst in ons leven trekken we naar Portugal, niet goed wetend wat we hier kunnen verwachten. Het wordt een bijzonder positieve ervaring.

VliegenBrussels Airlines bood enkele weken geleden interessante tarieven aan in B-Light Economy. Dat wil dus zeggen: geen hapjes aan boord. Dus namen we wat boterkoeken mee en kochten we aan boord een kopje koffie tegen heel redelijke prijzen. Het was heel koud toen we vertrokken, zo'n 18 graden. De auto lieten we achter op de parkeerplaats van Easyparking, die zich bevindt in de oude Renault-fabriek in Vilvoorde. Het was ter plaatse even zoeken, want een bord of huisnummer viel er niet te bekennen. Aan de balie zaten drie (denk ik) Marokkaanse Nederlanders. Achterin zag ik een kleine bergruimte met daarin een matras op de grond en een slaapzak. Betalen met credit card ging nog niet, zo excuseerde men zich. Sleutels afgeven, en bagage overladen in een Mercedes Vito. Even dacht ik: als we terugkomen is heel de zaak hier opgedoekt en zijn alle auto's verkocht op de tweedehandsmarkt. Maar onze chauffeur was heel vriendelijk. In Nederland baten ze al enkele parkings uit; ze waren nog maar een maand of drie in België. Hun site en incheckproces zijn heel duidelijk. Ze komen ons ophalen bij Vertrek, wat een pluspunt is, want de ondergrondse verdieping Aankomst vind ik bijzonder onaantrekkelijk in Zaventem.

Aankomen
Veel zagen we niet in het vliegtuig, want we zaten niet aan het raampje. Wel kon ik zeer goed de vorm van de kaap van Peniche onderscheiden, zo'n 40 km boven Lissabon. Je vliegt eerst helemaal over de stad, en dan maakt het vliegtuig een bocht naar links en maakt dan koers naar de luchthaven die erg centraal in Lissabon ligt, even ten noorden (er zijn plannen voor een nieuwe luchthaven op 40 km van Lissabon). We konden heel goed het Castello Sao Jorge zien, ons hotel lag daar vlakbij.
Wat een temperatuurschok: het moet rond de 30 graden zijn in Lissabon!
Een taxi nemen ging erg vlot, we moesten enkele auto's laten voorbijgaan toen we (alweer) in een Mercedes Vito konden plaatsnemen. Heel vriendelijke chauffeur, die ons veel praktische tips gaf. De wijk Amalfi is een wirwar van kleine straatjes, en de chauffeur had zijn GPS nodig om het hotel te vinden. Aangekomen toonde de chauffeur ons een tarieflijst en rekende een kleine 30 euro aan, een pak meer dan het tarief dat de gindsen vermelden, maar daar maakten we ons weinig zorgen om.

Hotel
Solar Dos Mouros, Rua Milagre de Santo António 6: heel goed. Geen lift, erg klein, maar zeer ruime, smaakvol ingerichte kamers met in één ervan een schitterend zicht over de baai, de brug Ponte 25 de Abril, het stanndbeeld van Christus, en de wijk Alfama. Lekker ontbijt ook, met vers geperst sinaassap, van vruchten die de baas zelf kweekt. Zonder pesticiden, want dan zijn ze nog zo zoet, vertelt hij.

Hotel Solar des Mouros

Waarschuwing
Een Frans koppel in het hotel werd het slachtoffer van zakkenrollers. Let dus goed op!
De eerste dag kochten we een buspas '7 colinas' in een winkeltje aan het Praça da Figueira, waar men lotterijtickets verkoopt. Hier hopen een pak Portugezen de crisis achter zich te laten.
Deze buspas is erg interessant: je kunt ermee op de bussen, op de erg leuke vooroorlogse tarmmetjes en in de metro.

Onze persoonlijke higlights Lissabon... zullen wel niet veel verschillen van wat er in de gidsen staat.

De Torre en de wijk Belem. Niet zo ver vanuit Cascais, wel een eind met de bus vanuit Lissabon. Het Monasterio dos Jeronimos bewonderden we enkel van de buitenkant.

Ook aan te raden: Pastéis de Belém (http://www.pasteisdebelem.pt/), vlak naast de Starbucks (leuk contrast tussen oude en nieuwe ciltuur!) Hier staat er altijd een massa volk aan te schuiven, maar loop de massa gewoon voorbij. Naast de eerste zaal is er een tweede, end an nog een, en dan nog één... De service is erg snel én erg vriendelijk, en de taartjes heerlijk.

Een praktische restauranttip in Belem: het restaurant van het Centro Cultural de Belem, met aangrenzend het museum van Moderne kunst (o.a. een piepkleine Picasso, Delvaux, Magritte, Warhol). Als het iets chiquer moet, neem dan het Altis Belem (http://www.portugal-live.net/hotels/altisbelem/index.html) dat er dik in orde uitziet.

Lekkere Pastéis!

De Fundaçao Calouste Gulbenkian (moeilijke naam!). Een prachtige kunstcollectie in een mooie omgeving. Hoe is het mogelijk dat één persoon zoveel schoons kan verzamelen? Ik moest wel even fijn lachen toen ik las dat de architectuur de aard van de kunstverzamelaar weerspiegelt: 'spiritueel, creatief en eenvoudig'.

Leve de golven!