De hemel bestaat


Soms denk ik: de hemel bestaat. De hel bestaat ook, maar nu heb ik het even over de hemel*. Zondag. Deze ochtend vroeg gaan stemmen, daarna wat in de tuin gerommeld. De zon schijnt. Iedereen is thuis, inclusief onze meer en meer uithuizige dochter die het in Namen wel een beetje naar haar zin lijkt te hebben. Bill Evans en Jim Hall spelen hemelse muziek. Zonet wat verse zalm in een marinade gezet met limoensap, olijfolie, korianderblaadjes, ui, tomaatjes en broccoli (ceviche blijkt het nieuwe sushi te zijn). Een restje wijn van gisteren, een witte graves, fonkelt in het zonlicht. Straks de kip met dragon in de oven. Domaine de l'Hortus wacht. Het hele gezin is thuis. De hemel bestaat.

Waarom maken gelovigen het toch zo moeilijk? Rijstpap met gouden lepeltjes, of 72 maagden. Ofwel: branden in de hel, of sudderen in het vagevuur. Terwijl we allemaal weten: de hemel en de hel liggen hier allebei voor het grijpen, hier, nu, op deze aarde. Aan ons de keuze.

Comments

Popular posts from this blog

Met twee woorden spreken

(Niet) in de kaart spelen

"This is so funny."