Functioneel naakt
PROLOOG
"Meulenaere. Meulenaere!"
Koen Meulenaere hoorde een licht crescendo in zijn stem toen hij niet meteen antwoordde, uit verbouwereerdheid. Was dat niet den fellen metten grijsen baerde die daar des morgens vroeg aan de lijn hing? De man die twijfelt tussen Reynaert en Isengrinus, nu eens schalks, dan eens venijnig? Neen, niet die uit Oostende, dat is gewoon den baard, kwestie van het onderscheid te kunnen maken. Nee, hier sprak de Directeur Strategie van Roularta.
"Meulenaere" zei die, "ik weet dat ge ziek zijt, maar ge moet nu alleen maar luisteren. Ik heb een gewetensprobleem en weet ge wat er vreemd is?"
"Dat ge nu al één minuut spreekt en dat het woord 'doch' nog niet één keer gevallen is," dacht Meulenaere?
Hij ging onverstoorbaar verder. "Ik verkeer in de onmogelijkheid om te regeren, en omdat ik geen premier Martens achter mij heb om dat constitutioneel op te lossen, moest ik noodgedwongen naar mijn appartement in Oostduinkerke. Dat is nu toch Oostende niet, zeker, hier valt er echt niets te beleven."
Vraag het dan aan meneer Rik, dacht Meulenaere even, maar hij beet op zijn lip.
Den fellen metten baerde viel even stil. "Wat is er vreemd?" zo verbrak Meulenaere de korte pauze.
"Een blad als Knack kan wel zonder koning, doch niet zonder hofnar." Ziedaar, het hoge woord was eruit. De Directeur Strategie was weer zichzelf, het 'doch'-woord was eruit. Straks begint hij nog in de pluralis majestatis te spreken. Hij herhaalde: "Ik weet dat ge ziek zijt, maar geef dan uw pen aan iemand anders. Een Knack zonder Legeipsdalb, dat is not done. Onze lezers vertrouwen op ons. We mogen ze niet in de steek laten. Enfin, goed, dat was het, ik moet nu gaan petanquen. Ge weet wat u te doen staat."
Meulenaere bleef lange tijd met de hoorn in zijn handen zitten, de wijze woorden overpeinzend van zijn Directeur Strategie. De hofnar ridiculiseert én bevestigt de macht, een fijne maar gevaarlijke balans. Wie kan deze klus klaren? Wie goed is in het zoeken naar spijkers op laag water, die moet te vinden zijn in de blogosfeer, dacht Meulenaere. Wat googelen hier en telefoneren daar, en hij wist naar wie hij zijn pen moest sturen, naar een onnozelaar in de buurt van Gent die al een paar jaar blogt zonder gelezen te worden, daar moest hij toch geen schrik van hebben?
CORPUS
Wat moest ik nu in godsnaam met een pen? Ik legde ze voor mijn klavier, en rekende erop dat de ironie zou overvloeien in mijn toetsen. Zo moeilijk kan Legeipsdalb toch niet zijn? Wat kranten lezen, wat TV kijken, rondneuzen op internet, en verder veel onzin uitkramen, dat moet mij toch lukken?
O ja, en een tennisbabe erbij plaatsen. Ik heb er al één, veel mooier dan die die Meulenaere ooit publiceerde. In 1976 werd een zekere Fiona Butler wereldberoemd toen ze zonder knickers maar met ballen op de foto ging. Van deze poster werden meer dan twee miljoen exemplaren verkocht. Hoeveel Knacks zijn er al verkocht? Onlangs kwam dit meisje - 35 jaar na dato - uit de kast. Ze is een 52-jarige vrouw geworden en is nog altijd trots op deze foto. Je zou voor minder.
Maar zie, de foto staat nog maar bij mijn artikel en nog sneller dan het licht hangt den fellen metten grijsen baerde aan de telefoon.
"Meulenaere," zei hij, "zijn we niet streng voor naakt in deze rubriek? In Knack überhaubt?"
"Ja, maar ik ben Meulenaere niet," zei ik, "en dit is functioneel naakt. U moet me toch de kans geven om uit te spreken. Bovendien, hoe komt u aan mijn telefoonnummer?
Maar hij had al opgehangen. Wellicht besefte hij dat hij met vakantie was, of dat hij over de schreef was gegaan. Soit. Functioneel naakt dus. Want Fiona Butler is wel degelijk weer actueel. Wat zagen we in Sint-Truiden? Milka Malfait, dertiende op de VLD-lijst en 22 lentes jong, publiceerde een tennisfoto en zei dat ze uit de kleren zou gaan als ze meer dan 1000 stemmen kreeg. Eerst dacht ik dat het een grap was, wie heet nu ook Milka behalve een blauwe koe in de Alpen?
"Dit was om te lachen gezegd, maar het is nooit de bedoeling geweest dat dit ernstig genomen zou worden, noch dat zoiets in de kranten zou verschijnen."
Noch, met ch? Voorwaar een verwante ziel met de Directeur Strategie van Knack, want doch en noch gaan samen zoals ... zoals ..., wel, zoals stoemp en savooikool bijvoorbeeld, of zoals het Woord Vooraf en de Legeipsdalb in Knack. Maar gaan we even voorbij aan het puur formele, en laten we focusen op de inhoud.
"Ha, het was om te lachen." Het is om dat soort gekwebbel te bestrijden dat er zoiets bestaat als Legeipsdalb. Als wij het niet doen, wie moet het dan doen? De nar slaat en zalft.
"Natuurlijk hoop ik op 1.000 stemmen, maar die ga ik volop gebruiken om mijn voorstellen uit te voeren en niet om mijn kleren uit te doen", zegt ze nog. "Ik zit in mijn laatste jaar rechten en vind inhoud veel belangrijker dan uiterlijk", aldus Milka Malfait.
Rechten! Inhoud belangrijker dan vorm! En dan gaat ze in de politiek? Wedden dat ze een procedureadvocate wordt?
Een woord is een woord, zou den grijzen metten baerde zeggen. Wie a zegt, moet b zeggen, zo zegt de volkswijsheid. Milka komt er niet vanaf met "het was maar om te lachen". Er zijn al genoeg politici die zo reageren als ze nog maar eens een verkeerd begrepen ballonnetje oplaten. Of een vakbondsman die - o Fehlleistung - zegt dat de reizigers eigenlijk egoïsten zijn. Vertel dat aan mijn dochter, die nu woensdag niet naar huis kan komen en dan maar de hele week in Namen blijft. Wanneer was het nog weer Dag van de Klant?
Het was om te lachen - hé, zei Knack dat ook niet, met die cover van Alexander De Croo? Die kon er wel mee lachen, knap naar buiten, binnenin misschien wat groen. Als je photoshopt, moet je het goed doen. Met de cover van Bart De Wever was er zelfs geen Photoshop nodig. Ta-daam, borstgeroffel, Knack toont dat het geen open platform is voor de N-VA. Investigative journalism, Gerrit Six, één van de vele ex-collega's van Knack en nu internetblogger, moest er destijds eens goed mee lachen. Voor de SP.A wil Knack evenmin een platform zijn. Jürgen Oosterweel maakte een magazine voor een marketeer die ooit burgemeester werd.
Trouwens, is die kleine wel echt van Patrick Janssen, of is dat er ook bijgezet door een bleke computernerd? Dat moet ik eens vragen aan Jürgen Oosterweel, die nu al een nieuwe definite geeft aan het begrip "Oosterweelverbinding". Johan Anthierens, waer bestu bleven?Wat die covers van Knack betreft: Van Overtveldt gaf niet thuis, wat achteraf wel te begrijpen was, ik ben er zeker van dat hij ook met vakantie is. Mijn kop eraf of hij is nu aan't petanquen met Van Cauwelaert aan de kust. Jammer dat Meulenaere ziek is, anders kon het een pittig partijtje worden. Nu blijft het allicht een Oostduinkerkse versie van Walldorf en Stadler.
EPILOOG
Mijn vrouw komt over mijn schouder meekijken, en ziet de pen liggen. "Wat doe je," vraagt ze. Ik leg het uit - de plicht, en zo, en iemand moet het doen, stel je voor, een Knack zonder begin of einde.


Comments
Post a Comment