Zachtjes knetteren de letteren

Je zit in een vliegtuig en wat doe je dan? De krant lezen, natuurlijk. De tranen van Meryame Kitir voor Ford Genk op de cover van De Standaard. Le Soir heeft al tien oplossingen "pour ne plus vivre ça".
Kitir kwam het parlement binnen vanuit de autosector, en doet het daar beter dan destijds Peter Leyman van Volvo. Ik hou mijn hart vast voor wat hij morgen in De Zevende Dag zal vertellen.

En: De Standaard der Letteren blaast 60 kaarsjes uit. 3153 afleveringen, voorwaar een prestatie. SdL heeft dus AVV/VVK overleefd. Springlevend zijn ze ook, dixit de hoofdredacteur. Dat merk je meteen in het eerste artikel: "Wie in is voor een leesavontuur (...) kan zijn hart ophalen aan 'Varianten van ongemak' (...) van Lydia Davis". "In zijn voor", Herman's Hermits waren het al in 1965: I'm into something good. SdL swingt bijna.

Karel De Gucht schrijft over Machiavelli, en bewijst daarmee dat Bart De Wever niet de enige politicus is die intelligente én onderhoudenden columns kan schrijven. "Nooit leken meer bovennatuurlijke talenten op aarde rond te dolen als toen, in Italië rond 1500." Als ik in de tijd kon terugkeren, wou ik dat daar (Firenze) en toen (zestiende eeuw) doen.
"Wie een ander machtig maakt, graaft zijn eigen graf", was de voorbije weken inderdaad even toepasselijk als in de tijd van Machiavelli. KdG heeft het over de CD&V en de NVA, maar ook de salonsocialisten als Verhofstadt en hijzelf hebben evenzeer boter op hun hoofd. Hij gooit er ook nog een gallicisme bovenop: "een staatshervorming onderhandelen".

Ook verbijsterend: een 19-jarig meisje op de brandstapel. Ik vond de hype rond Jeanne d'Arc altijd licht hysterisch, op zijn Frans. Maar een boek van Daniel Hobbins beschrijft haar zoals ze was op haar waanzinnig proces, een meisje van 19 jaar, veroordeeld door inquisitierechters die de procedure gewetensvol volgden. Op de vraag of ze in Gods gratie vertoefde antwoordde ze: "Als het niet zo is, moge God me erin opnemen; en als dat zo is, moge God me er houden."

Schrijven kun je ook leren. Wat je moet doen: Veel lezen. Veel schrijven. Veel schrappen. Leg niet uit hoe een personage zich voelt. Uit wat ze doen, moet blijken wat ze denken. En: Schrijf alsof niemand het ooit zal lezen (Stephen King).

Nog gezien in SdL: een schitterende illustratie van Gerda Dendooven. Dostojevski meets Permeke. En een quote die kan tellen:
"Vannacht begreep ik alles, tot ik wakker werd", van Guus Kuijer.

 

 

 

 

CODA:
Waarom schrijf ik dit allemaal, om 12 uur 's nachts nog wel? Straks komt het doopcomité van Jan langs, om zabaglione met ijs te eten. Fijn dat Jan zijn vader nog nodig heeft, al is hij doodsbenauwd dat ik hem voor schut zal zetten. Geen haar op mijn hoofd...
Heb ik hem al verteld dat er twee soorten humor zijn? Humor die het gezag bevestigt, en humor die het ondermijnt. De doopritus behoort tot de eerste soort.
En nu, genoeg geleuterd. Tijd om de zabaglione op te kloppen!