Seks in een achterafzaaltje

Fotograaf Michiel Hendryckx was het ook al opgevallen: een opmerkelijke foto van een SM-scène (of het begin of einde ervan). Een man vastgebonden op een bed. Een schamel bedje, niet uit Ikea, veeleer uit de Weba. Op de achtergrond een hoop stoelen, slordig afgedekt met een doek of met plastic. Een achterafzaaltje; een rommelhok, misschien wel een parochiaal centrum ergens te lande. Niets opwinding, wel heel veel tristesse.

Het gaat om een boek van fotograag Gert Jochems, die vastlegt hoe Vlaanderen vrijt. Ongegeneerd en onopgesmukt.
Neem nu de foto van een vrouw, vastgebonden aan een garagepoort, aan de binnenkant. In de hoek enkele bezems, een vuilniszak (zouden ze correct sorteren?) en ergens een bak Jupiler, het merk dat ik zo graag verguis omdat als je blikjes ziet rondslingeren, het blikjes van Jupiler zijn.

Dan moet ik denken: stel dat iemand per ongeluk de poort opendoet. Staat die vrouw dan te kijk, of wordt ze mee opgetrokken?

Ik ben al een tijdje bezig de Frankrijktrilogie van Bart Van Loo aan het lezen, met onder andere een deel over de geschiedenis van de erotische literatuur in het land van Marquis de Sade, l'Histoire d'O en Cathérine Millet. SM fascineert de mensen al eeuwen, en wie aan seksuele uitspattingen denkt, denkt graag aan een mooi decor, Venetiaanse gemaskerde bals of een feestje op een kasteel met alleen maar mooie mensen. Een beetje zoals Kubricks voorstelling in Eyes Wide Shut.
Maar niet zo in Vlaanderen, of beter: in het echte leven. Wat de pornoficering met de mensen doet, zie je in dit fotoboek denk ik. Iedereen is God, en iedereen is een pornoster, scheert zijn of haar schaamhaar en laat zich vastbinden. Alleen het decor wil nog niet mee.

En soms loopt het ook nog slecht af. "Luc W. uit Deurne nam samen met zijn echtgenote deel aan een zogenaamde swingers party, toen hij een hartaanval kreeg. Er kon geen hulp meer baten." Het stond in de onverantwoord interessante Standaard van 13 november. "Het feestje vond plaats in een bosrijke wijk in Essen, in een garagebox die door de Nederlandse gastheer en -vrouw gezellig was ingericht. Drie paren deden mee aan de partnerruil." In Het Laatste Nieuws vind je zelfs een foto van de "gezellig ingerichte" garagebox. Ik hoop dat hij verwarming had.

Reclamecampagnes van Calvin Klein zoals bovenaan worden hier en daar verboden, maar het geeft toch te denken dat mannen in maatpak en vrouwelijke marketeers zo'n reclame bedenken. Niet omdat ze er zelf op kicken, maar omdat ze ervan uitgaan dat de consument erop geilt. Maar hier: mooie lichamen. Reclame stelt de werkelijkheid niet voor, maar het leven zoals we het dromen.

"S is zonder overdrijven een van de aangrijpendste fotoboeken ooit in België uitgegeven", vond Hendryckx, en wie zal zijn fotografisch oordeel tegenspreken? Maar op mijn tafel hoef ik het boek niet. Seks en liefde moeten doen denken aan dromen, niet aan schrijnende armoede in alle opzichten.