Janetloket

En wat als er zich achter een hoofddoek waarden schuilen die met de onze overeenkomen? Pakistaanse studenten steunen Malala en haar strijd voor onderwijs voor meisjes.

Facebookativist Marc Van Fraechem had er een leuk woord voor: "janetloket". Het gaat natuurlijk om de beruchte uitspraak van Bart De Wever, die zich in een interview liet ontvallen dat een loketambtenaar beter geen regenboog-T-shirt draagt. En ik die dacht dat dat shirt enkel bestemd was voor de wereldkampioen wielrennen. Niet zo verstandig om homofilie op één lijn te zetten met geloof of politieke overtuiging, maar daar gaat het me niet om. De hele rel is een gemiste kans. Méér dan één, eigenlijk.
Een gemiste kans om ons te bezinnen over de rol van de media, en de manier waarop wij als nieuwsgebruiker er keer op keer intuinen en meehuilen met de waan van de dag. Kijk maar eens op Facebook. Of in De Morgen. Of naar Het Journaal en Ter Zake. Tom Naegels bekeek dit correct: "De permanente verontwaardiging put ons uit. De natuur van het nieuws is om aandacht te besteden aan wat de aandacht trekt, dat weet ik. En nieuws creëert nieuws. Maar het zou zo'n deugd doen als er eens iemand heel hard op de rem ging staan."
Ook vreemd dat niemand zich schor schreeuwde toen het vorig bestuur een hiv-speldje verbood achter het loket. Evenmin een obediëntie als homofilie. Ofwel was 't stad toen ook al niet van iedereen, ofwel was marketeer Patrick Janssens gewoon slimmer als hij geïnterviewd werd.
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20130205_00458745&word=tom+naegels

Maar vooral maskeerde de janetloketrel de kern van het debat dat - helaas - niemand voerde: mag je als ambtenaar niet tonen wie of wat je bent? Wat voor diversiteit willen wij - één waar iedereen eruit ziet als een Mann ohne Eigenschaften? Is een jood of sinjoor bang dat hij in de zak gezet wordt als iemand met een hoofddoek hem moet helpen? Dat een stoere bink een snak en een beet krijgt van een hysterische feministe achter het loket?

Vlaanderen blijft de prijs betalen van jaren verzuiling. Toen was het al "wij" tegen "zij". Kon je als katholiek een socialistisch ziekenfonds wel vertrouwen? Kwam je als liberaal wel aan je trekken bij een christelijke of rode vakbond? Liet je je appendix liever wegsnijden door een dokter van dezelfde gezindte? Is je werkloosheidsvergoeding beter als ze betaald wordt door de vakbond van jouw keuze? (Los van de vraag of vakbonden dat moeten doen, natuurlijk.)
Die hokjesmentaliteit zijn we nog altijd niet kwijt, en omdat we officieel ontzuild zijn (maar niet in onze hoofden) verplaatst het debat zich naar iets anders. Je mag wel een mening hebben, maar je mag ze niet uiten. Niemand mag weten dat je moslima bent. Of orthodoxe jood. Of lesbienne. Of hiv-patiënt. Maar zo rij je jezelf in de problemen. Kan een vrouw met ultrakort haar niet de boodschap geven dat ze op vrouwen valt? Wat doe je met een salafistische baard - verschilt die fundamenteel van een doordeweekse kleinkunstbaard? Wat doe je met iemand die zijn gay-zijn niet kan verstoppen - want daar heb je geen T-shirt voor nodig?

En vooral: verwachten we van een loketbediende niet dat hij/zij ons (en iedereen) correct behandelt? Heeft hij/zij geen taakomschrijving, en wordt zijn/haar functioneren niet van tijd tot tijd beoordeeld, zoals dat ook in het bedrijfsleven gebeurt - met als criterium voldoen aan de wensen van de klant?
T-shirts achter een loket vind ik geen goed idee. Patrick Janssens met zijn onderlijveke onder zijn blazer vond ik ook maar niks. Geef iedereen in de stad fijne en vlotte werkkledij. Een uniform klinkt niet goed maar toch - zou de politie evenveel gezag uitstralen mochten ze in burger rondlopen? In een homoshirt? Discussie gesloten, als je het mij vraagt.