Bowie of Waits?


Bowie is weer overal. Moet ik daar nu blij mee zijn? Misschien, eerst even luisteren. Where Are We Now klinkt goed, fragiel, maar echt overtuigen? Toen ik het eerst hoorde, herkende ik het niet; ik dacht aan Tom 'Listen to the Radio' Robinsson.
Misschien ben ik niet echt zo'n Bowie-fan, hoewel ik nogal wat LPs (Alladin Sane, Heroes, Low, Lodger, Hunky Dory, Live) van hem op zolder staan heb. Maar wat doe je vandaag met LPs?
Ja-a-aren geleden hoorde ik een leuke toets op de radio. Wat voor iemand ben je? Bowie of Waits? Ik riep het meteen uit: Waits! En bedacht meteen enkele andere dichotomieën, waar ik mijn aanstaande en momenteel nog virtuele schoonzoon of -dochter aan kan onderwerpen. Firenze of Venetië (Venetië!) Michael Jackson of Prince (Prince!) Didden of (pdw)? (Didden!) De Standaard of De Morgen (De Standaard!) Bier of wijn? (Wijn!) Claus of Mulish? (Mulish!) Nijhoff of Marsman? (Nijhoff!) Elsschot of Boon? (Elsschot!) Mathilde of Maxima? (Maxima!)
Tom Waits dus. Bowie is mij wat te kil, een controlefreak en vooral: niet authentiek. Te veel theater, te weinig muziek. In het Uur van het Ware Gevoel blijft hij afwezig. Ook niet muzikaal genoeg, te weinig melodieus. En: hij heeft zijn stem verlaagd. Luister maar eens naar Changes, en dan naar Heroes. Er zijn minder leuke precedenten van stemverlagers: Maggie Thatcher en Elvis Presley. Hopeloos op zoek naar conforme erkenning.
Bowie belichaamt ook te veel de smaakloosheid van de 70ies. Als deze decade, waarin ik groot werd, The Ugly 70ies genoemd wordt, is dat voor een deel dankzij Bowie. Bovendien acht ik hem persoonlijk verantwoordelijk voor gedrochten als Queen en Madonna, en symboliseert hij een tijdperk, het huidige, waarin schijn belangrijker is dan zijn.
Maar zoals elk dualisme is de beslissing niet altijd even scherp. Beatles of Stones? Lennon of McCartney? New York of San Fransisco? Camps of Dewulf? Ik durf me niet uitspreken.
Het persona van Waits kan soms ook vervelen, en Bowie heeft echt wel prachtige dingen gemaakt - Life on Mars, en Always Crashing in the Same Car bijvoorbeeld.
Dus: even luisteren, en niet te veel vragen stellen.

Comments

Popular posts from this blog

Met twee woorden spreken

(Niet) in de kaart spelen

"This is so funny."