Waren er ook Vlamingen bij?

"Mistah Kurtz - he dead."

Joseph Conrad/T. S. Eliot

Sommige beelden zijn zo gruwelijk dat ze in je geheugen gegrift staan. Zoals de foto van het Joods getto in Warschau, waar in 1943 een opstand uitbrak. Ik denk dat ik deze foto voor het eerst zag in een boek van mijn grootvader, dat uitvoerig en tot in de pijnlijkste details de gruweldaden van de nazi's beschreef. Het boekje had ook een andere boodschap - het was een pamflet tegen de Vlaams-nationalistische collaboratie, en niet altijd even subtiel. Zo werd bij deze foto gevraagd of er bij de SS-soldaten 'misschien ook Vlamingen waren'.
Of er Vlaamse Oostfronters in Warschau actief waren, weet ik niet, maar de trieste hoofdrolspeler is het alvast niet. De SS-er is Josef Blösche, volgens Wikipedia iemand die vroeger op een boerderij werkte, en als ober in het hotel van zijn vader. Hij werd in de jaren 50 opgespoord, veroordeeld voor oorlogsmisdaden en terechtgesteld met een nekschot in de toenmalige DDR in 1968.

De YouTubebeelden van Syrië zijn zo verschrikkelijk dat ik ze niet kan bekijken. Ik kan nauwelijks naar Saving Private Ryan of Schindler's List kijken, laat staan naar iets dat wellicht géén fictie is. 'Wellicht', want alleen zeker is dat het eerste slachtoffer in een oorlog de waarheid is. Maar wat ook zeker is, is dat er wél degelijk Vlamingen bij zijn. "Draait 'm om", onmiskenbaar, want alleen in het Antwerps hoor je t's waar er geen horen, en omgekeerd. De enige woorden die ik hierbij kan stamelen, is een citaat van Joseph Conrad: "The horror! The horror!" - mensen die waarlijk het donkerste hart van de duisternis zijn binnengegaan. Vlaamse jihadisten die hun omgeving van een rechtsstaat verlaten en in een gebied komen waar wet noch gebod geldt, een situatie waar de ergste nachtmerrie werkelijk wordt - die van een meedogenloze, Hobbesiaanse strijd van allen tegen allen, waar blijkt hoe dun het laagje beschaving is dat ons scheidt van de barbarij.
Wat moet je met zo'n mensen? Wie zich schuldig maakt aan oorlogsmisdaden, moet veroordeeld worden. In de DDR van de jaren zestig maakten ze er niet te veel woorden aan vuil.