Softdrugs een mensenrecht?
Is een repressief drugsbeleid beter dan een gedoogbeleid? Feit is dat de case Antwerpen het land weer verdeelt in links en rechts - kijk maar eens naar de cover van De Morgen (en vergelijk die eens met De Standaard).
Als ik daarover nadenk, spelen mijn jeugdherinneringen mee. In de tweede helft van de jaren 70 maakten we een schoolreis naar Amsterdam, toen al het walhalla van de drugstoeristen. Een vriend, naam gekend bij de redactie, had 'iets' gekocht, dat verdacht veel leek op een lichtbruin bouillonblokje. Kort daana werd het spannend: onze eerste joint! Veel meer dan de spanning daarrond, herinner ik me niet meer, maar ik weet wel dat we noch overlast berokkenden, noch dat we ook maar iets gewaar werden van het spul. Wellicht was het toch maar een Maggiblokje.
Een tweede ervaring was een joint met een vriend die met een would-be Harley-Davidsson reed (zegge en schrijve een Puch met een hoog stuur). Het was een sympathieke kerel, maar ik ben zijn naam vergeten. We rookten een joint, 's avonds bij De Blokhut (adres bekend bij de redactie), en mijn vriend werd onpasselijk. Ikzelf werd weer niets gewaar.
Daar hield het op. Later stopte ik met zelfs maar occasioneel sigaretten roken.
Het probleem is dat de discussie van het strenge Antwerpse beleid inzake softdrugs de indruk wekt dat blowen niet alleen een mensenrecht (1) is, maar bovendien ongevaarlijk (2).
(1) Dat de commissaris voor de mensenrechten in de media zijn afkeuring laat blijven van het represieve Antwerpse drugsbeleid, is bedenkelijk, op het komische af. Drugs en mensenrechten, ik wil die liever niet in één en dezelfde zin gebruiken.
(2) Het frequent gebruik van cannabis, in het bijzonder op jonge leeftijd, heeft wel degelijk negatieve effecten, zowel fysische als psychologische en ook op het sociaal en schools functioneren. Het is niet iets banaals.
Bovendien moet je al roken om een jointje te kunnen opsteken, en laat nu net het rookbeleid de laatste jaren enorm verstrengd zijn.
Bron: http://www.lsovd.nl/plaatjes/Jongeren%20en%20canabis.pdf
Het portaal Belgium.be meldt het volgende: Cannabis is de meest gebruikte illegale drug, vooral in de leeftijdsgroep van 15-34 jaar. Toch is het gebruik ervan niet helemaal zonder risico's voor de gezondheid. Cannabis heeft immers een invloed op:
• het hart- en vaatstelsel
• de luchtwegen
• de motoriek en bewegingen
• de zintuiglijke waarneming en het tijdsbesef
• de cognitieve functies en het kortetermijngeheugen
Bovendien lopen personen die veel gebruiken of die gevoelig zijn voor gewenning het risico om verslaafd te worden. Cannabis kan ook een bestaande psychotische stoornis versterken.
In België is de verkoop van cannabis verboden. Cannabis is geen wettelijk toegelaten stof maar de overheid benadert het probleem met een zekere tolerantie. Een meerderjarige persoon mag maximaal 3 gram cannabis bezitten voor persoonlijk gebruik, behalve als:
• zijn gebruik problematisch is (het gebruik is niet meer onder controle)
• hij overlast veroorzaakt voor de gemeenschap (in een gevangenis, een school …)
• hij cannabis gebruikt in de aanwezigheid van minderjarigen
Voor minderjarigen (jonger dan 18 jaar) geldt een andere aanpak: als een minderjarige op het bezit van cannabis wordt betrapt, wordt sowieso een proces-verbaal opgesteld en worden de ouders altijd op de hoogte gebracht.
http://www.belgium.be/nl/gezondheid/gezond_leven/drugs_en_verslaving/cannabis/
Als ik daarover nadenk, spelen mijn jeugdherinneringen mee. In de tweede helft van de jaren 70 maakten we een schoolreis naar Amsterdam, toen al het walhalla van de drugstoeristen. Een vriend, naam gekend bij de redactie, had 'iets' gekocht, dat verdacht veel leek op een lichtbruin bouillonblokje. Kort daana werd het spannend: onze eerste joint! Veel meer dan de spanning daarrond, herinner ik me niet meer, maar ik weet wel dat we noch overlast berokkenden, noch dat we ook maar iets gewaar werden van het spul. Wellicht was het toch maar een Maggiblokje.
Een tweede ervaring was een joint met een vriend die met een would-be Harley-Davidsson reed (zegge en schrijve een Puch met een hoog stuur). Het was een sympathieke kerel, maar ik ben zijn naam vergeten. We rookten een joint, 's avonds bij De Blokhut (adres bekend bij de redactie), en mijn vriend werd onpasselijk. Ikzelf werd weer niets gewaar.
Daar hield het op. Later stopte ik met zelfs maar occasioneel sigaretten roken.
Het probleem is dat de discussie van het strenge Antwerpse beleid inzake softdrugs de indruk wekt dat blowen niet alleen een mensenrecht (1) is, maar bovendien ongevaarlijk (2).
(1) Dat de commissaris voor de mensenrechten in de media zijn afkeuring laat blijven van het represieve Antwerpse drugsbeleid, is bedenkelijk, op het komische af. Drugs en mensenrechten, ik wil die liever niet in één en dezelfde zin gebruiken.
(2) Het frequent gebruik van cannabis, in het bijzonder op jonge leeftijd, heeft wel degelijk negatieve effecten, zowel fysische als psychologische en ook op het sociaal en schools functioneren. Het is niet iets banaals.
Bovendien moet je al roken om een jointje te kunnen opsteken, en laat nu net het rookbeleid de laatste jaren enorm verstrengd zijn.
Bron: http://www.lsovd.nl/plaatjes/Jongeren%20en%20canabis.pdf
Het portaal Belgium.be meldt het volgende: Cannabis is de meest gebruikte illegale drug, vooral in de leeftijdsgroep van 15-34 jaar. Toch is het gebruik ervan niet helemaal zonder risico's voor de gezondheid. Cannabis heeft immers een invloed op:
• het hart- en vaatstelsel
• de luchtwegen
• de motoriek en bewegingen
• de zintuiglijke waarneming en het tijdsbesef
• de cognitieve functies en het kortetermijngeheugen
Bovendien lopen personen die veel gebruiken of die gevoelig zijn voor gewenning het risico om verslaafd te worden. Cannabis kan ook een bestaande psychotische stoornis versterken.
In België is de verkoop van cannabis verboden. Cannabis is geen wettelijk toegelaten stof maar de overheid benadert het probleem met een zekere tolerantie. Een meerderjarige persoon mag maximaal 3 gram cannabis bezitten voor persoonlijk gebruik, behalve als:
• zijn gebruik problematisch is (het gebruik is niet meer onder controle)
• hij overlast veroorzaakt voor de gemeenschap (in een gevangenis, een school …)
• hij cannabis gebruikt in de aanwezigheid van minderjarigen
Voor minderjarigen (jonger dan 18 jaar) geldt een andere aanpak: als een minderjarige op het bezit van cannabis wordt betrapt, wordt sowieso een proces-verbaal opgesteld en worden de ouders altijd op de hoogte gebracht.
http://www.belgium.be/nl/gezondheid/gezond_leven/drugs_en_verslaving/cannabis/
Comments
Post a Comment