Choco met een Franse R

Ik eRRken u bijna nie meer
VRRoeger waarde gij zo vol, zo schoon,
wa blijft daaRR nu nog van over?
Niks! Alles is zo hol
Ik mis uwen goeien smaak van vRRoegeRR
Echt jong! Ik ga u RRuilen voor een andeRR 

(Te lezen in een vorm van gekuist Gents; de RR staat voor een opvallende huigklank. Voor de duidelijkheid: dit is geen écht Gents, maar verkavelingsgents - zo hoor je in Gent het woord 'bijna' niet, dat wordt hier 'oast'.)

 

Open brief aan de directeur van Oxfam Wereldwinkel

Geachte heer/mevrouw, 
Mag ik u vooraf even vragen om deze brief hardop te lezen met een forse, Franse (of Gentse) r-klank. U kent dat wel – denk maar eens aan een ijzervijl die een roeste zeis van zijn bramen ontdoet, of, beter nog, aan Pascale Platel. U merkt straks wel waarom. 

Ik ben een occasionele klant van Oxfam Wereldwinkels. Zelfs een potentiële klant voor veel meer eerlijke producten van uw kruidenierszaak. Ik sta open voor de idee van Fair Trade. Ik vind dat de boeren in de Derde Wereld een eerlijke prijs moeten krijgen voor hun producten. Dat ze een menswaardig bestaan moeten kunnen  opbouwen. Dat wij afmoeten van onze obsessie om steeds meer waar voor minder geld te kopen. Ik besef dat onze industriële landbouw een ramp is voor boer, tuinder en milieu. Ik huiver bij de monocultuur van druiven in de champagnestreek en elders (en van de pesticiden die in ons glas belanden), van soja in the Midwest (om er brandstof van te maken dan nog wel), van mais bij ons ten  lande, en van groene asperges in Bolivië, waarvoor het tropisch woud moest wijken.

Het verhaal van de geraffineerde palmolie deed mij nadenken - welke prijs  betalen we voor die lekkere smeuïgheid van Nutella, waar onze kinderen – 19 en 15 jaar ondertussen - nog altijd verslingerd aan zijn? Dus ja, ik wil kennis maken met de Oxfam  Wereldwinkel Choco.

Ware er niet die afschuwelijke radiocommercial. Niet omdat hij zo  flauw en flets is - het concept is zo slecht nog niet. Maar ik ben echt bedroefd omdat deze spot zoveel zegt over hoe wij, Vlamingen, ons zelf zien en hoe we gezien willen worden. Met een persoonlijke gemakzucht die hoog en een ambitie die extreem laag scoort. Mikken op de laagste gemene deler. En ja, van scoren gesproken, als je wil scoren moet je jezelf voordoen als een debiel met een spraakgebrek. Met zo iemand kunnen we ons identificeren. Je wil toch niet truttig overkomen als Jan Peter 'Harry Potter' Balkenende, zoals onze blinkende, globale politieke gezagsdragers suggereerden (was het nu Freya Vandenbossche of Karel De Gucht)? Of, godbetert, als Geert Bourgeois?

Mâ vent toch, nie tof man! 

Met uw actie wil Oxfam de boeren in de Derde Wereld ontvoogden, hen doen groeien in hun eigenwaarde door van hen zelfstandige werkers te maken die krijgen waar ze recht op hebben. En die hun eigen baas zijn, onafhankelijk van iedereen.

Wilt u dan eens hetzelfde doen voor uw Vlaamse luisteraars die u hier stereotypeert als het tegenovergestelde – een volk zonder taal, cultuur noch stijl.

Dan zal ik graag van uw choco smullen.

 

Met vRRiendelijke gRRoet,

 

MaRRk De Mey