Ik hield het niet droog

"Aanleg wandelpad Damvallei - Binnenkort opening," zo stond er te lezen op een bord bij iets wat niet meteen op een wandelpad leek.

Ik was al joggend begonnen op het negen kilometer lange Damvalleipad, een stukje natuurgebied in Destelbergen-Laarne, uniek omdat het centrum ervan de verkeerswisselaar van Destelbergen is, waar de E17 en R4 elkaar kruisen. De snelweg is hier dus nooit ver weg, en als je hem niet ziet, dan hoor je hem wel. Het is een  nat gebied, met lage, vochtige weiden (meersen; bilk: omsloten weide) en moeraszones met veel dood hout, dat soms op de Everglades gelijkt. Drie keer kruiste ik de snelwegen, en kort na de eerste keer wist ik het al: hier houd ik het niet droog. Het wandelpad was nog niet aangelegd, en na tientallen meters ploeteren, tevergeefs proberend natte voeten te vermijden, mocht ik ook de uitleg lezen aan de andere kant van het pad in aanleg: 4x4's en quads hadden dit kwetsbaar stukje natuur omgeploegd, en het hijgde nu nog na. En ik erbij.
Ik had het moeten weten, want het stond in de beschrijving van Natuurpunt: stevige laarzen aangewezen.

(Wat voor verbetering vatbaar is, is de bewegwijzering. En de wandeling begint aan het gemeentehuis, maar daar heb ik geen enkele wegwijzer gezien.)

De vijvers en plassen zijn het gevolg van de turfwinning in de negentiende eeuw, nadat zo'n 5000 jaar geleden de meanderende Schelde haar bedding verlegde. 

Het moet hier mooi zijn als het sneeuwt, of als het lente is, maar ook nu, met een lage winterzon die lange schaduwen werpt. Als je voor het laatst de E17 overteekt, zie je boven de bomen de twee toppen van Destelbergen - de kerk, gebouwd vijf jaar voor de Franse revolutie, en het gemeentehuis, waar de eerste burger de mooiste parkeerplaats heeft. Het beeld van een dorpskern tussen bossen, is idyllischer dan de werkelijkheid - een commercieel centrum langsheen een drukke weg. 

Maar een mooie wandeling is het zeker. Zo mooi dat we na deze verkenningstocht stukjes van het pad nog eens met z'n drieën (met de jongste zoon, de twee oudsten hebben het te druk met studeren) hebben afgewandeld. Met laarzen (en ik met wandelschoenen) deze keer.