He's Got the Whole World in His Hands
Luc De Vos is een toffe pee. Terwijl Camps meer en meer een flauwe parodie van zichzelf wordt. Hij (Camps dus) schreef dat het proletariaat van Gerard Mortier zijn eerste biotoop was. Proletariaat, de Gentse bakkerszoon, waar de bourgeois en anderen hun taartjes kwamen kopen? Kent Camps de betekenis van het woord 'proletariaat'?
Maar laat ik het niet over het zwaar gevallen idool (Camps) hebben, maar over Luc 'Gorki' De Vos. Waarom? Op zijn begrafenis mogen ze van hem "He's Got the Whole World in His Hands" spelen. Dat doet me denken aan de aloude vraag van mijn kinderen: "Paps, wat moeten we spelen op je begrafenis?" Dreigen mocht niet baten, zelfs niet toen ze zover durfden te gaan als zeggen dat ze Queen zouden spelen. Van introïtus tot ad paradiso.
Wat zou het? Als ik dood ben, ben ik dood.
Maar ik moet aan de kerkgangers denken, en Queen, dat doe ik mijn ergste vijand niet aan. En nu is er De Vos die me over de streep trekt.
Vandaar, dit lijstje dat ze mogen spelen op mijn uitvaart. In willekeurige volgorde. Liefst een capita selecta, anders zitten we hier morgen nog.
He's Got the Whole World in His Hands (spiritual)
Benedictus, uit Mozarts Requiem
Sanctus, uit Beethovens Missa Solemnis
Mache dich, mein Herze, rein (Bach, Mattheuspassie)
No Stars Again Shall Hurt You (Purcell)
I Know that My Redeemer Liveth (Händel)
Mississippi (Bob Dylan)
Dona nobis pacem, Bach, Hohe Messe
Well my ship's been split to splinters and it's sinking fast/I'm drowning in the poison, got no future, got no past/But my heart is not weary, it's light and it's free/I've got nothing but affection for all those who sailed with me.
Eerste lezing:
DE MOEDER DE VROUW
Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden
worden weer buren. Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd-
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer kwam
langzaamaan stroom af door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer,
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o dat daar mijn moeder voer.
Prijs God zong zij, Zijn hand zal u bewaren.
Martinus Nijhoff
Tweede lezing: De Emmaeusgangers

Comments
Post a Comment