Mededogen voor een andere soort?

Daarnet, op weg van het werk, en op naar het weekend, zag ik iets moois. Dan zag ik iets tragisch. En dan weer iets moois.

Een eend stak de straat over met drie of vier kuikentjes. Het was een drukke baan, tussen Gent en Dendermonde, en men noemt dat soort weg nog altijd een steenweg. Moeder de eend met haar kroost - hoe vertederend. Ik stopte, net als de auto op de andere rijstrook. Haast hadden de eenden niet, en van het gevaar leken ze zich geenszins bewust.

Pas dan, toen de familie bijna aan de overkant was, merkte ik het drama op.

Een kuikentje was achtergebleven, spartelend, op zijn rug, vermoedelijk toch wel geraakt. Was mama eend zich niet bewust van de tragedie die zich achter haar afspeelde? Of vertelde haar instinct om voor de overlevenden te zorgen?

En dan zag ik weer iets moois. Een motorrijder die van de tegenovergestelde richting kwam, reed naar de kant, nam het spartelende kuikentje op, en bracht het naar de overkant.

Zijn wij de enige soort die mededogen kan tonen voor een andere soort?