Mijn eerste e-boek

Het is licht ironisch dat mijn eerste e-boek "Ongelukkige Identiteit" is van Alain Finkielkraut. En dat net nu blijkt dat het e-boek in Vlaanderen geen succes kent.

Finkielkraut is duidelijk een man van papier en inkt:
"Het boek biedt zich als  een  aparte eenheid aan; op  het  scherm wordt geen grens afgebakend tussen  de geschreven pagina en de rest van  de virtuele  wereld. Een boek vraagt  volgehouden aandacht, terwijl de lezer achter het  pc-scherm dankzij allerlei tools en  systemen van de  ene tekst naar de andere kan hoppen en, beklemtoont  Olivier  Donnat, ‘aangespoord wordt tot vluchtige, discontinue  lectuur die  in eerste instantie gericht  is op snelle informatiegaring’.  Een boek  biedt  een  wereld, het  scherm maakt  de wereld ongrijpbaar;  als je een boek leest, volg  je een  weg; op  het scherm  is lezen een soort  glijsport. In een boek wordt een tijd ontvouwd waarin het heden niet mag binnendringen; het  multifunctionele scherm heft het toegangsverbod op en onder de al  even triomfantelijke als  bedrieglijke  naam ‘realtime’ grijpt het  heden de macht. Kortom, een boek is eenrichtingsverkeer, van  de andere  oever  komt  een stem;  een digitaal scherm is tweerichtingsverkeer.  (...) Dus: als je een boek openslaat, verbreek  je het  contact  met  je tijdgenoten; zet je je pc aan, dan kom je met hen  in  contact."
(Uit: Ongelukkige Identiteit)

De afgesloten en lineaire wereld van het boek maakt het lezen ervan precies zo charmant en indringend. 
Maar, anderzijds, leidt Google ons via onvermoede paden tot boeiende inzichten. Een boek doet dat ook, maar via internet gaat dat razendsnel. Zo leerde ik via Facebook en blogger Marc Vanfraechem de recent overleden sinoloog Simon Leys kennen. Vanfraechem beklaagt er zich over dat het overlijden van deze Frans-Belgische schrijver nauwelijks aandacht kreeg in de media, toch zeker vergeleken met het heengaan van Robin Williams. Via een andere post kom je uit op de New York Review of Books, waarin Heinrich Heine geciteerd wordt (wat Vanfraechem betreft maakt dit de cirkel rond):

Das war ein Vorspiel nur,

dort wo man Bücher Verbrennt,

verbrennt man auch am Ende Menschen.

(Almansor, "Eine Tragödie")

Deze uitspreek zwerft rond op het internet, doorgaans in verband gebracht met een eigenlijk vrij recente episode in ons verleden. In een voetnoot in het artikel van de NYR of Books kom je te weten dat het citaat betrekking heeft op het verbranden van de koran door de Spaanse inquisitie. En als je uitkomt bij de NYR of Books, zie je weer duizend-en-één links naar boeiende onderwerpen.

Het globale net verrijkt de wereld zoals televisie en zelfs boeken dat nooit gedaan hebben.