De Ondraaglijke Lichtheid van de journalistiek

Geef IS niet wat het wil - gratis propaganda.

Journalistiek, hoe ondraaglijk licht moet dat métier soms niet zijn?

Journalisten wandelen langsheen de feiten van de dag, interpreteren, maken keuzes. Delen hier en daar een tik uit, blunderen, en gaan dan door alsof er niets gebeurd is, op naar de volgende waan van het ogenblik. Sommigen - en dat zijn de ergsten - zien zichzelf als Mensen met een Missie. Dan denken ze de wijsheid in pacht te hebben, en geven ze adviezen als waren ze het Ministerie van Buitenlandse Zaken, of de eerste de beste parochiepriester. Over een krantenkop, daar denk je over na, denk ik toch. Een correcte en neutrale titel, of iets suggestief en mogelijk fout? De keuze is snel gemaakt.

Over de cover moet je toch minstens twee keer nadenken. Praten met verstandige mensen. De Morgen toonde zich van zijn meest bombastische kant op 21 augustus, met een semi-dramatische oproep om "IS niet te geven wat het wil" - geen oorlog a.u.b. Wat dan wel? Die mannen met baarden, achter maskers, proberen te begrijpen, zoals ze alleen bij De Morgen kunnen? Hoe aanmatigend, die cover! Zouden ze daar écht over nagedacht hebben? Zoals op de redactie van een schoolkrantje?

En dan, 3 september. Ik zou zeggen: Geef IS niet wat het wil. Geen gratis propaganda. 

En, wat doen de jongens en meisjes van De Morgen? Een cover van IS, het beulsmes in de aanslag, en hun quote aan het adres van Obama. De Verlichte Geesten van de krant die vroeger zijn lezers een geweten wou schoppen, zijn niets vermoedend het doorgeefluik van een bende ontspoorde fanatici.

Maar wat zou het? Morgen is er alweer een andere cover.

Comments

Popular posts from this blog

Met twee woorden spreken

(Niet) in de kaart spelen

"This is so funny."