Geachte mevrouw De Coster, Beste Saskia

Geachte mevrouw,

U kent mij niet. Ik ken u niet. Toch niet persoonlijk. Ik heb wel al over u gelezen (ik beken: nog nooit iets vàn u).

Maar hoewel wij elkaar niet kennen, wil u ik u ook graag advies geven, want u bent een schrijfster, en opiniemaakster, en uw opinies zijn uw goed recht. Maar ik krijg het heen-en-weer van opiniestukken die beginnen met "Geachte (functie), Beste (naam)".
Trouwens, "Geachte gedelegeerd bestuurder van de NMBS", dat lijkt er toch niet op.

Gratis advies dus. Een brief aan iemand (een man) die men niet kent, begint men met "Geachte heer".
Dat gedoe met "Beste" hangt me de keel uit. Wil je sympathiek overkomen? Of is het net treiterig? En dan die combinatie van Geachte/Beste... Niet doen!

En ook: een brief doe je op de post, of verstuur je elektronisch. Niet via de krant. Niet met je foto ernaast. Dat oogt nogal narcistisch. Het ziet er trouwens niet uit als een brief. Je kunt meteen Facebook aanvinken, of Twitter.
Als je het racisme van de NMBS (of van die bepaalde conducteur) wil aankaarten, zeg het dan zonder omwegen, en zonder dubbele bodems. En schrijf je naar de NMBS. Of schrijf je een opiniestuk in de krant. W.g.: Saskia De Coster.

En een brief besluit je als volgt:

Hoogachtend,

Mark De Mey
Houder van opinies