Help - ik was kansarm!

Het slaagpercentage aan de universiteit daalt significant als je moeder laagopgeleid is. 

þ Check

Als je een student bent met een studietoelage. 
þ Check
Als je een pioniersstudent bent (de eerste uit het gezin die aan de universiteit studeert). 
þ Check

(De Morgen: "Ouder laag opgeleid: helft minder slaagkans", De Morgen, 9-10-2014. Maar ik betwijfel of de krant veel kaas van statistiek heeft gegeten. Volgens mij is het 63,5 vs 51.7%, dus helemaal niet zo dramatisch.)

Help - ik was kansarm! Alleen diegenen die thuis geen Nederlands praatten, hadden nog minder slaagkansen.
Na een eerste jaar Rechten, dat ik na Kerstmis stopzette, zou ik de studie (van de KU Leuven) bevestigen. Dat ik toen een verkeerde keuze had gemaakt, sterkte me wel in mijn overtuiging om daarna wél te slagen. Na een licentiaatsdiploma Germaanse filologie (nu een Master) behaalde ik ook nog een Bijkomende Licentie Bedrijfskunde (nu een Master na Master).

Als pioniersstudent was mijn academische fase bescheiden, maar het heeft me aan een goede baan geholpen die ik zonder een dergelijke opleiding nooit zou behaald hebben.

Laatst dacht ik even aan een parallel universum. Niet dat ik waarde hecht aan die nonsens, maar het is een leuke oefening. Als ik ga lopen, volg ik een parcours volgens hoe ik mij voel. Soms neem ik een shortcut, soms niet. Toen ik bijna thuis was na een eindje lopen, zag ik mezelf voor me uit lopen, mocht ik op een bepaald ogenblik een stukje te hebben gekort. Hoe zou mijn leven eruit zien mocht ik hier en daar een ander parcours hebben gelopen? Hoe komt het dat het, uiteindelijk, vanzelfsprekend was dat mijn studies na het middelbaar hoe dan ook universitair zouden zijn? Waarom kwam ik terecht in het percentage studenten dat zijn studies wel met succes afmaakte?

1. Mijn ouders hadden dan wel geen academische opleiding (die toen nog vrij uitzonderlijk was), maar ze hebben we altijd geleerd 'goed mijn best' (toen zei men: 'goed uwen devoren [devoir] doen') te doen en hard te werken. Een degelijke opleiding was iets vanzelfsprekend.
   
2. Ik ging naar een goede school - geen topschool, maar met enkele goede, enthousiaste leraars, die mijn brede interesse wisten te prikkelen.
   
3. Mijn vader die me stimuleerde, door boeiende gesprekken over politiek, samenleving en cultuur, en die me liet kennismaken met de symfonieën van Beethoven, Tsjaikovski (de vijfde!) en Brahms, bijvoorbeeld. Met dat duwtje kon ik later Bach en Schubert op eigen kracht ontdekken.
   
4. Vrienden met wie ik mijn liefde voor goede muziek kon delen. Zonder hen was er misschien geen jazz in mijn leven gekomen.
   
5. Mijn toenmalig lief, met wie ik een relatie had die erg leek op Robert Altman's "Perfect Couple", en die na enkele omwegen ook de vrouw van mijn leven werd. Ze was kritisch en ambitieus, en we zijn het meestal eens over wat we mooi, goed en rechtvaardig vinden, en ook over wat we niet mooi of goed vinden.