Acer palmatum

Check. Check. Check. Drie hokjes afgevinkt!
Acer palmatum, Mozart - dat moet Salzburg zijn! Misschien herinner je je niet meer dat we aan Mozarts geboortehuis stonden, het is ook al negen jaar geleden, en negen jaar is veel in het leven van een eenentwintigjarige. Misschien zegt het hotelletje je nog iets, Villa Pace, wat een toepasselijke naam! Er was een hangmat in de tuin, waar zomaar, ineens, een hertje kwam doorhuppelen. Er was een lekker ontbijt, met een toestelletje om de schaal van een gekookt eitje te breken. En, in de tuin, een mooie Japanse esdoorn, die ik met mijn eerste digitaal fototoestel (Powershot G4) fotografeerde tegen een stralend blauwe hemel. Het was een klein stukje paradijs, en dat was nog maar een tussenbestemming. Later zouden we nog doorrijden naar Slovenië, een uitstapje maken naar Croatië, en dan naar Zuid-Tirol, naar de tuinen van keizerin Sissi, en naar een ander fijn hotel, waar we 's avonds biljart speelden met de Snauwaerts, en prachtige wandelingen maakten, met onderweg kaiserschmarrn en heerlijke alpenmelk. En daarna naar Piemonte, Serralunga, Monforte, het vreemde hotel Victor, het jazzconcert in, denk ik toch, Bra. En dan terug naar huis via Beaune, waar ik merkte dat ik de sleutel van de dakkoffer was kwijtgeraakt, en waar we lekker gingen eten met, noodgedwongen, onze reiskleren, en toen een Nederlands koppel ons een tube tandpasta cadeau deed.
Dus, Acer, Mozart, Salzburg!