God met ons
(De Standaard, 29-5-2015) Is het geen merkwaardige zaak dat mensen zulke krankzinnige dingen geloven als de verrijzenis van Christus zonder gek te worden verklaard?
Emmanual Carrère: ‘Dat is het uitgangspunt van mijn boek*. Het is merkwaardig dat zoveel mensen zo lang zijn blijven geloven in zo’n bizar verhaal. Het is zo cultureel ingeburgerd dat die fundamentele eigenaardigheid ons niet meer opvalt. Dat wilde ik duidelijk maken, dat het christendom vanaf het prille begin een eigenaardige godsdienst was. Een God die zijn zoon opoffert om de mensheid te redden, dat heb je in geen enkele andere godsdienst. De islam is bijvoorbeeld veel minder irrationeel, met een God die mijlenver boven de mensheid verheven is. Het christendom druist veel meer in tegen het gezond verstand dan de meeste andere religies.’
Emmanuel (what's in an name) Carrère heeft gelijk, maar als de islam een 'rationele' godsdienst is, dan wantrouw ik die des te meer. De onbevlekte ontvangenis, daar kun je al een heel eind mee fantaseren; zoals een godheid die een aardse zoon heeft, die net als de Heilige Geest ook dé God is, en die fysisch opstijgt ten hemel (dat vind je trouwens ook in de islam terug) en die de zonden wegneemt van de mensen.
Nee, dan denk ik, hoe irrationelerer, hoe zinvoller. Want dan ligt de klemtoon niet op God, maar op de boodschap van hoe wij als mensen willen samenleven. De kern is dan niet, zoals in die andere monotheïstische religie, dat er maar één God is die we moeten gehoorzamen, maar: "Hebt elkander lief".
Als je geloven wijst op de ongerijmdheden uit de bijbel, dan zeggen, ze toch: "Dat heeft geen belang. Het gaat erom hoe je leeft."?
Was elke religie maar zo.
* Emmanuel Carrère, Het koninkrijk (Le royaume).
Emmanual Carrère: ‘Dat is het uitgangspunt van mijn boek*. Het is merkwaardig dat zoveel mensen zo lang zijn blijven geloven in zo’n bizar verhaal. Het is zo cultureel ingeburgerd dat die fundamentele eigenaardigheid ons niet meer opvalt. Dat wilde ik duidelijk maken, dat het christendom vanaf het prille begin een eigenaardige godsdienst was. Een God die zijn zoon opoffert om de mensheid te redden, dat heb je in geen enkele andere godsdienst. De islam is bijvoorbeeld veel minder irrationeel, met een God die mijlenver boven de mensheid verheven is. Het christendom druist veel meer in tegen het gezond verstand dan de meeste andere religies.’
Emmanuel (what's in an name) Carrère heeft gelijk, maar als de islam een 'rationele' godsdienst is, dan wantrouw ik die des te meer. De onbevlekte ontvangenis, daar kun je al een heel eind mee fantaseren; zoals een godheid die een aardse zoon heeft, die net als de Heilige Geest ook dé God is, en die fysisch opstijgt ten hemel (dat vind je trouwens ook in de islam terug) en die de zonden wegneemt van de mensen.
Nee, dan denk ik, hoe irrationelerer, hoe zinvoller. Want dan ligt de klemtoon niet op God, maar op de boodschap van hoe wij als mensen willen samenleven. De kern is dan niet, zoals in die andere monotheïstische religie, dat er maar één God is die we moeten gehoorzamen, maar: "Hebt elkander lief".
Als je geloven wijst op de ongerijmdheden uit de bijbel, dan zeggen, ze toch: "Dat heeft geen belang. Het gaat erom hoe je leeft."?
Was elke religie maar zo.
* Emmanuel Carrère, Het koninkrijk (Le royaume).
Hoe irrationeler, hoe zinvoller ... Credo quia absurdum!
ReplyDelete