Poincaré, toch niet vanzelfsprekend

Op de sociale media verslikken mensen zich soms duchtig in hun koffie, of beter: ze horen of lezen iets, ze vinden dat ver-schrik-ke-lijk, en ventileren hun ergernis, op Facebook bijvoorbeeld. En dat lucht dan op.

Iets gelijkaardigs overkwam me ook, toen ik professor Ignace Glorieux (sociologie/VUB) geciteerd zag in De Gentenaar: "We moeten ook oog hebben voor mensen die er niet in geloven." En die 'er', dat is de evolutietheorie. Onze afstamming. Van apen, en van Afrikanen. Hij vindt niet dat 'andersdenkenden' (orthodoxe gelovigen bedoelt hij) de 'evolutieleer maar moeten slikken'.

Nou, VUB? Dragen jullie Jules Poincaré niet langer hoog in het vaandel? Toen ik daar school liep, vond ik dat het volgende niet zo prominent moest geafficheerd worden, want dat lag nu toch zo voor de hand? Nu denk ik er anders over.

La pensée ne doit jamais se soumettre, 

ni à un dogme, 

ni à un parti, 

ni à une passion, 

ni à un intérêt, 

ni à une idée préconçue, 

ni à quoi que ce soit, 

si ce n'est aux faits eux-mêmes, 

parce que, pour elle, se soumettre, 

ce serait cesser d'être.