De Morgen, de Volkskrant, de christelijke naastenliefde en schuldbesef
De Morgen toonde hoe het niet moet - emoties laten regeren. OK voor de opiniebladzijden, maar een cover moet neutraal zie. Wie roept er 'genoeg'? Tegen wie wordt het geroepen? Precies: gratuit is hier het juiste woord.
Natuurlijk, De Morgen is een mooie exponent van het linkse idealisme dat de kerk wel verkettert, maar nog altijd à fond gekenmerkt wordt door de mooie christelijke deugd van naastenliefde, en door het al even christelijk schuldbesef. Voor een dergelijke humane houding kan men respect opbrengen, maar het mag niet bepalen wat er op de cover van een krant komt.
Het is al een oude cover, maar hij was me bijgebleven. Ook omdat een staatssecretaris (nogal dwaas) protesteerde tegen de emo-titel, en de krant zich daarna revancheerde door dezelfde staatssecretaris nadien in zijn hemd te zetten. Ook op de cover. Niet professioneel.
En nu komt die krantenkop weer naar boven bij het lezen van een opiniestuk van een zusterkrant (nou ja), de Volkskrant. Linkse signatuur, maar een ander kaliber. Inhoudelijk hard, en dus scherp.
Een provocerend stuk, waar je het niet of wel eens kunt mee zijn. Maar het staat niet op de cover. Dus ook een andere visie op journalistiek.
Natuurlijk, De Morgen is een mooie exponent van het linkse idealisme dat de kerk wel verkettert, maar nog altijd à fond gekenmerkt wordt door de mooie christelijke deugd van naastenliefde, en door het al even christelijk schuldbesef. Voor een dergelijke humane houding kan men respect opbrengen, maar het mag niet bepalen wat er op de cover van een krant komt.
Het is al een oude cover, maar hij was me bijgebleven. Ook omdat een staatssecretaris (nogal dwaas) protesteerde tegen de emo-titel, en de krant zich daarna revancheerde door dezelfde staatssecretaris nadien in zijn hemd te zetten. Ook op de cover. Niet professioneel.
En nu komt die krantenkop weer naar boven bij het lezen van een opiniestuk van een zusterkrant (nou ja), de Volkskrant. Linkse signatuur, maar een ander kaliber. Inhoudelijk hard, en dus scherp.
Teun Voeten, cultureel antropoloog en oorlogsfotograaf: "De escalerende vluchtelingen- en migrantencrisis heeft het debat erover verhard. Grofweg zijn er twee visies. Rechtse realisten kijken naar de consequenties van ongecontroleerde migratie. Miljoenen vluchtelingen, met lage opleidingen maar hoge verwachtingen, die het overbevolkte Europa binnenstromen betekenen een ongekende ontwrichting en het einde van Europa as we know it.
Progressieve idealisten menen dat het onmenselijk is om onze rijkdom niet te delen met hen van wie we het in de eerste plaats gestolen hebben. Extreme idealisten propageren zelfs om Europa open te zetten voor iedereen. Migratie zou economische groei stimuleren."
Een provocerend stuk, waar je het niet of wel eens kunt mee zijn. Maar het staat niet op de cover. Dus ook een andere visie op journalistiek.


Comments
Post a Comment