Klassiek mededogen



Het handboek was dat van Bartelink, maar ik vind het niet meer op zolder en weet niet meer welke editie het was

In een ver verleden had ik in de poësis een leraar genaamd Vekeman. Zijn voornaam is mij ontgaan, en deze Vekeman was al op jonge leeftijd doorheen de poorten van Hades gegaan. Maar hij gaf zijn leerlingen, na zijn uiteenzetting over Homeros, een gouden raad mee, en die is me altijd bijgebleven: Zorg ervoor dat je eens in je leven een klassiek werk leest, en laat dat dan de Odyssee zijn.

Welnu, een kleine vijftig jaar later is me dat gelukt, of toch bijna. Het Sint-Barbaracollege hield een marathonlezing van het verhaal van de schrandere, zwervende Odysseus. Vijf dagen en zes voorleessessies, van alle zangen, maar de laatste twee lezingen moest ik, helaas, missen.
Eigenlijk deed ik beter dan wat mijn oude leraar had gesuggereerd: Ik heb de Odyssee niet gelezen, maar tot mij genomen zoals de oude Grieken dat deden, al luisterend.
En ik hoorde een verhaal, vol geweld en wreedheid, men denke aan dat ander werk, de Ilias, waarin Achilles Hector doodt in een gevecht. Hij bond daarna het lijk van de verslagene  achter zijn strijdwagen en sleepte hem drie maal vernederend rond Troje. Hard en ruw, maar wat mij vooral opviel, is het mededogen. Achilles wordt door medelijden bewogen door de smeekbede van Priamos, liet het lijk wassen en in doeken wikkelen en gaf het aan Hectors vader mee.

Ook de meest opmerkelijke passages in de Odyssee zijn die van mededogen, verlangen en liefde, zoals tijdens de eerste voorleessessie.

Bij deze woorden schoot Telemachos een brok in de keel om zijn vader,
en tranen gleden van zijn oogleden neer bij dit nieuws over vader,
en hij hield met beide handen zijn purperen mantel voor zijn ogen.
(Odyssee IV: 113 - Ben Bijnsdorp)

Met dank aan de vertellers: de fonkelogige Els Boussemaere, de donderprekende Dirk Vermassen, de fraaigelokte Katrien De Paepe, de pretogende François Demey, de wereldbeheersende Dirk Vekeman, de slankgearmde Houtman en de zoetgevooisde Fons Lauwaert.

Comments

Popular posts from this blog

Met twee woorden spreken

(Niet) in de kaart spelen

"This is so funny."