Facebookvriendin

Je ziet de werkelijkheid zoals je geconditioneerd bent om die te zien.

Neem nu San Bernardino. Een Facebookvriendin van mij zit op een bepaalde manier in elkaar, en ze verketterde meteen twee schuldigen: de Grand Ole' Party, de republikeinen dus; en de wapenlobby, de NRA. Dat is begrijpelijk. Een schietincident in de VS, en je denkt: alwéér. Dacht ik ook. De New York Times dacht dat ook. Obama ook.
Toch zag ik ook iets anders, en mijn FB-vriendin niet, ook al leest ze dezelfde kranten en bronnen. Er waren twee schutters. Meer zelfs, het ging om een koppel. En dan de naam: Syed Farook. Van Pakistaanse origine. Een bruid gevonden op het internet. Honeymoon in Saudie-Arabië. Kijk, hier zou mijn Facebookvriendin steigeren, want ik reken haar bij de preciesen, terwijl ik meer in het rekkelijke kamp zit. Dat moest wel naar racisme ruiken, want, toegegeven, niet elke Mohammed of Ahmed is een terrorist.

"Zit er misschien iets meer achter", suggereerde ik? "Nou nou, de man was toch wel boos weggegaan". Dat argument paste in de aanname van mijn Facebookvriendin: een daad van een gefrustreerde, wapengekke Amerikaan.


Kortom, mijn Facebookvriending zag in de eerste plaats een typisch Amerikaans probleem waar rechts en de wapenlobby schuldig aan zijn; ik dacht aan een terroristische aanslag waar de letterlijke interpretatie van de koran aan de basis van ligt.
Daarom wellicht ook dat onze pers - VRT, De Standaard, De Morgen, tutti quanti - en hun fans niet zien dat ze de werkelijkheid op hun manier weergeven, en dat anderen, waaronder ikzelf, niet begrijpen waarom ze dat zelf niet zien.

Daarom is deze Facebookvriendin mij zo dierbaar. We delen enkele interesses, zoals literatuur en fotografie, en we strijden zij aan zij tegen iedereen die onze taal (soms) geweld aandoet. Ze schrijft spits. Verder zijn we het over zowat alles oneens. Zo krijg ik zicht op een ander universum, bevolkt door mensen als Saskia Van Nieuwenhove, De Morgen, het gesubsidieerde groepje rond Kif-Kif, Jan Blommaert en anderen. Dat ik mij af en toe even opwind, moet ik er maar bij nemen.