Dagboek van een landjonker

Ik heb 'Dagboek van een Landjonker' bij de bib gehaald, en het lezen ervan, doet pijn, omdat de pen van Benno Barnard zo scherp is. Wat hij in fraaie volzinnen over België schrijft, raakt mij, en roept onbehagen op. Het treft mij altijd weer als ik aan zee ben. Dan kan ik het mopperen niet laten: 'De Belgische kust is maar mooi als je de zee inkijkt'. 'Zaag toch niet zo,' zegt mijn vrouw dan steevast, en gelijk heeft ze, maar mijn antwoord is dan: ik zeur omdat ik van de zee, en omdat ik zie hoe het zou kunnen zijn.

In zijn afscheidsinterview in Knack herhaalt Barnard het:

'De positieve reden van deze verhuizing [naar Dover] is mijn levenslange hunkering naar Engeland', vertelt hij. 'De negatieve reden is dat ik het zo moeilijk vind om van België te houden. Hier wordt het landschap verwoest. In Engeland is de geschiedenis bewaard gebleven. En het gemeenschapsgevoel is er sterk ontwikkeld. Ik zal daar lid worden van allerlei clubs en genootschappen. In België is ook dat veel moeilijker. Wij hebben hier twaalf jaar gewoond, in Sint-Agatha-Rode. De eerste week vroegen wij de buren op de koffie, maar we zijn nooit teruggevraagd.'

De Belgen zijn niet aardig en gesloten, en hier wordt het landschap verwoest. De zeldzame open ruimte wordt opgeofferd aan een mercantiele dadendrang die alles kapotmaakt, en omdat esthetiek ons zo vreemd is, zie je hier aan de rand van het dorp deprimerende koopbunkers verrijzen die niet zouden misstaan in de Maginotlinie (zie foto hierboven). Vlaanderen doet het nu zelf, maar doet het niet beter. Barnard vindt het ook maar niks dat er hier geen debatcultuur is. 'En dat heeft onder meer te maken met dat linkse moralisme,' zegt hij in Knack.
Gelijk heeft hij.

Terug naar het boek. Wat Barnard als koele Nederlander neersabelt, bedroeft mij zeer, en vervult mij met gevoelens van totale onmacht: hoezeer wij onze taal, het Nederlands, minachten. Barnard citeert zijn vriend Geert Van Istendael (één van de weinigen die op zijn genade mogen rekenen), en kapittelt VTM, ondertussen al ruimschoots ingehaald door de VRT (en ik zou daaraan toevoegen: de reclamejongens en -meisjes met hun irritante spotjes).

'Vroeger onderdrukten de Franstaligen het Nederlands, wat een heilzaam effect bleek te hebben op het Nederlands; thans onderdrukken de Vlamingen zelf het Nederlands, wat fatale gevolgen blijkt te hebben.'

En gelijk heeft hij.

Maar als progressieve conservatief koestert Benno Barnard ook wat goed is, zoals:

'Welke namen hoort u het liefst?'
'Voornamen die generaties lang meegaan.'

Kijk, dat vind ik mooi.

Ben ik nu een conservatief?