Yet each man kills the thing he loves

Bart Schols heeft zijn lesje wel geleerd. "Ik ben een journalist en laat niet met me sollen", moet hij gisteren gedacht hebben. Het is natuurlijk een beetje flauw dat je de vraag "Zou je aanvaarden dat jouw zoon homo is?" niet aan een priester kunt stellen.

Maar deze vraag is niet relevant. Iedereen mag denken over homoseksualiteit wat hij wil. Het antwoord op de vraag van Schols hangt af van meer factoren dan alleen religie. Leeftijd bijvoorbeeld, of de samenleving waarin je leeft. Of je van het platteland komt, of van een stad zoals Los Angeles. Conservatief of progressief. Politiek correct of recht-voor-de-raap. Er zullen zeker atheïsten zijn, die hun zoon liever met een meisje dan met een jongen zien naar huis komen. Die gay pride parades hoeven voor mij ook niet (bekentenis). Veel moslims houden het pragmatisch: als het maar niet opvalt, dus: hou het binnenkamers.

Dé vraag is: zou je je zoon (of anderen) vermoorden als ze homo zouden zijn? Verklaar je homoseksualiteit als iets strafbaars? Iets waarvoor je moet hangen, zoals in Iran? En het antwoord op deze vraag is wél veel eenduidiger gelinkt aan een bepaalde religie. Namelijk de religie die meer is dan een religie, en die ook een ideologie en een rechtssysteem is. Pas dan wordt het gevaarlijk. Trouw (15-6-2016) heeft er meer over te zeggen dan Bart Schols.

Als illustratie wou ik een foto van Mahmoud Asgari en Ayaz Marhoni gebruiken, maar dat is me te wreed. Dan liever een stukje Oscar Wilde. Die werd veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf voor homoseksuele activiteiten. De kerel die moet hangen is Charles Thomas Wooldridge, een militair die de doodstraf kreeg voor de moord op zijn vrouw. De beroemdste regels van het gedicht zijn:

And all men kill the thing they love,
By all let this be heard,
Some do it with a bitter look,
Some with a flattering word,
The coward does it with a kiss,
The brave man with a sword!