Een stad als een boerengat


Elke week opnieuw begin ik met veel verwachting aan de weekendbijlagen van de kranten; bijna altijd draait dat uit op een ontgoocheling. Vorige week sprokkelde ik toch een mooie gedachte in De Standaard magazine, in Het bezoek: Met Zouzou Ben Chikha naar Roger Rijon, door Ann-Sofie Dekeyser, met foto’s van Gert Verbelen.

Een acteur van Tunische origine, Zouzou Ben Chikha, bezoekt de grootvader van zijn vrouw (of vriendin) in Westouter. Ik had nog nooit van die man gehoord; ik heb dan ook nooit naar Bevergem gekeken. Diep in de West-Vlaamse buiten zegt de acteur dit:

"Het is toch raar dat ik mij hier zo thuis voel, ondanks mijn Tunesische achtergrond. Ik voel me beter in Westouter dan in het multiculturele Brussel. Meer mezelf. Ik ben zo atheïstisch als maar kan zijn, en hier mag ik dat, in Brussel word ik daarvoor scheef bekeken. Daar is het een doodzonde dat ik bier drink en varkensvlees eet. En dan nog tijdens de ramadan. Daar zijn afkomst en religie altijd een issue. Hier heeft niemand me daar al naar gevraagd."


Het artikel is veel te lang, de foto's flets, maar wat Zouzou zegt, doet nadenken. Een progressieve, kleurige stad als een kneuterig, bekrompen, onderdrukkend en verstikkend dorp; en een West-Vlaams boerengat als vrijhaven van verdraagzaamheid, tolerantie en verlichting.

Comments

Popular posts from this blog

Met twee woorden spreken

(Niet) in de kaart spelen

"This is so funny."