After The Gold Rush

Een LP kopen was voor mij als tiener een hele belevenis. Het was dan ook een smak geld, meestal 299 franken, maar je kreeg er veel voor terug, zeker als het een LP was met een klaphoes. Uren kon ik ernaar turen. Neem nu After The Gold Rush van Neil Young (cover en muziek hier). Wat stond er nu precies op die cover? Waarom was Neil Youngs gezicht zo verkleurd? Wat deed dat oude vrouwtje daar? En man, die opgelapte jeans, wat was ik daar jaloers op!
Vele jaren later ging ik op zoek naar de oorsprong van die hoes, en ja hoor, op het internet vind je alles.
En als je het dan vindt, gaat er toch iets van die magie verloren. Zeker als je ziet dat het gewoon een foto is van een man in de straat. Het oud vrouwtje mocht er op blijven staan, maar Graham Nash werd weggeknipt. Het was dan ook een solo-LP. Maar toch was ik blij dat ik daar stond, op dezelfde stoep, op dezelfde plaats, 's ochtends heel vroeg, als New York de indruk wekt een rustig provinciestadje te zijn. Op de hoek van West 3rd Street en Sullivan Street bij Washington Square.
Er waren wat boompjes bijgekomen. Look at Mother Nature on the run / In the nineteen seventies.