Flashback
Zeer vreemd toch, een hard disk inpluggen, en een foto zien van een rommelige jongenskamer - mijn kamer - ergens anno 1978 of daaromtrent. En veel van wat ik zie, herken ik nog, en is mij nog altijd dierbaar. Een portret van mijn grootouders. The Rolling Stones. Stevie Wonder. Vlaamse primitieven, El Greco, Cézanne. Toen ik De Kaartspelers, of El Greco, zag deze zomer, wist ik niet meer dat die ooit mijn kamer sierden, maar toch: de schok van de herkenning was er wel.
Een pot met schelpen, en een cadeautje van mijn toenmalige vriendin, nu mijn vrouw: een speldenkussen.
Reclame van Nikon aan de muur, maar ik leerde fotograferen met een Pentax. Jack Nicholsson. En een schuldbekentenis: I am sorry.
Hoe zag ik eruit, in die kamer van toen?
Een pot met schelpen, en een cadeautje van mijn toenmalige vriendin, nu mijn vrouw: een speldenkussen.
Reclame van Nikon aan de muur, maar ik leerde fotograferen met een Pentax. Jack Nicholsson. En een schuldbekentenis: I am sorry.
Hoe zag ik eruit, in die kamer van toen?



Comments
Post a Comment